Firmy nie mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych dla celów rachunkowych w dowolnym momencie. Możliwe jest to dopiero od miesiąca, w którym środek trwały został przyjęty do używania.
Księgowi muszą pamiętać o odmiennych zasadach dokonywania amortyzacji dla celów podatkowych i rachunkowych. W odróżnieniu od przepisów podatkowych, które nakazują rozpoczęcie amortyzacji w miesiącu następującym po miesiącu, w którym środek trwały wprowadzono do ewidencji, przepisy prawa bilansowego zezwalają na rozpoczęcie dokonywania odpisów już w miesiącu w którym środek trwały został przyjęty do używania, lecz z pewnością nie później niż w miesiącu w którym środek trwały po raz pierwszy wygenerował dla przedsiębiorstwa korzyści ekonomiczne związane z jego posiadaniem.
Aneta Parafiniuk, menedżer w dziale audytu TPA Horwath Horodko Audit, zwraca uwagę na konie- czność dotrzymywania te-go terminu szczególnie w przypadku środków trwałych o dużej wartości. W praktyce bowiem spotyka się sytuacje, gdy dokument przyjęcia budowli do używania OT pochodził np. z sierpnia i od tego momentu spółka nalicza amortyzację bilansową. Natomiast z rozmów z pracownikami i zarządem wynika, że w rzeczywistości budynek był użytkowany już w styczniu. Z punku widzenia audytora powstaje problem, gdyż zgodnie z ustawą o rachunkowości rozpoczęcie amortyzacji następuje nie wcześniej niż w momencie przyjęcia do używania. W podanym przykładzie rozpoczęcie używania nastąpiło w styczniu, nie zostały jednak spełnione wymogi formalne (wystawienie dokumentu przyjęcia środka trwałego do używania - OT). Już w styczniu po faktycznym (a nie formalnym) przyjęciu do użytkowania środek trwały zaczął genero- wać przychody, w związku z tym, zgodnie z zasadą współmierności, koszty w postaci amortyzacji powinny być rozpoznawane, począwszy od stycznia.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.