Stosowanie art. 15 ust. 4 RODO nie powinno naruszać praw i wolności innych osób, w tym tajemnicy handlowej lub własności intelektualnej, w szczególności praw autorskich chroniących oprogramowanie. Przedsiębiorca posługujący się oprogramowaniem umożliwiający zautomatyzowany scoring nie musi więc na żądanie udostępniać pełnych informacji dotyczących działania algorytmu.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał 27 lutego 2025 r. orzeczenie w sprawie dotyczącej zautomatyzowanego podejmowania decyzji (w tym tzw. scoringu) dotyczącej zdolności kredytowej osoby fizycznej. Kierunek interpretacji TSUE ma znaczenie w ocenie korzystania z systemów sztucznej inteligencji i ujawnienia logiki stojącej za podejmowanymi decyzjami.
Trybunał odniósł się w orzeczeniu do dwóch kwestii. Po pierwsze, jak należy realizować prawo osoby fizycznej do informacji z art. 15 ust. 1 lit. h RODO o zautomatyzowanym podejmowaniu decyzji, w tym o profilowaniu, o którym mowa w art. 22 ust. 1 i 4 RODO. Interpretacja sądu ma znaczenie dla korzystania systemów automatyzujących podejmowanie decyzji, która zgodnie z brzmieniem art. 22 ust. 4 RODO wywołuje wobec tej osoby skutki prawne lub w podobny sposób istotnie na nią wpływa. Po drugie, w jakim zakresie i komu podmiot stosujący algorytm podejmujący zautomatyzowane decyzje ma przekazać informacje w zakresie działania algorytmu? W tym aspekcie TSUE odwołał się do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic przedsiębiorstwa) przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.