Czy w kontaktach handlowych można powoływać się na ochronę prywatności

Rozpowszechnione jest przekonanie, że nagrywanie rozmów prowadzonych przez przedstawicieli handlowych z klientami wymaga zgody klienta. Jest to zgodne z obserwowaną na rynku praktyką stosowaną przez przedsiębiorców korzystających z telefonicznych centrów obsługi klienta. Osoby dzwoniące na infolinię, przed połączeniem z konsultantem, wysłuchują najczęściej automatycznego komunikatu odtwarzanego przez system IVR (ang. Interactive Voice Response), w którym uprzedzane są o nagrywaniu treści rozmów oraz informowane, że jeżeli nie zgadzają się na to, powinny przerwać połączenie.

W rzeczywistości w polskim systemie prawnym brakuje przepisu, który nakazywałby wprost informowanie klienta o fakcie nagrywania prowadzonej z nim rozmowy. Artykuł 159 ust. 2 prawa telekomunikacyjnego stanowi, iż zakazane jest utrwalanie, przechowywanie i przekazywanie lub inne wykorzystywanie treści rozmowy telefonicznej przez osoby inne niż rozmówcy, chyba że dokonanie tych czynności jest m.in. niezbędne w celu rejestrowania komunikatów i związanych z nimi danych transmisyjnych, stosowanego w zgodnej z prawem praktyce handlowej dla celów zapewnienia dowodów transakcji handlowej lub celów łączności w działalności handlowej. Tak więc nagrywanie i utrwalanie przez przedsiębiorcę rozmowy prowadzonej przez agenta z klientem, jako takie, jest na gruncie powyższej regulacji dopuszczalne. Ustawodawca nie zastrzega, aby warunkiem dopuszczalności takich działań było uprzednie poinformowanie klienta o fakcie nagrywania rozmowy.