Małgorzata Bonikowska

Majowe eurowybory będą wyjątkowe. ugrupowania umiarkowane spierają się o kształt dalszej integracji. Radykałowie nie chcą już wyprowadzać swoich krajów z UE, lecz ją przejąć i przerobić od środka na „Europę ojczyzn”, niekoniecznie liberalnych

Theresa May stara się przekonać rodaków i świat, że panuje nad sytuacją i że Wielka Brytania wie, co robi, choć nic na to nie wskazuje. Złota zasada Brytyjczyków „keep calm and carry on” tym razem przynosi opłakane rezultaty, a kraj pogrąża się w coraz większym chaosie.

Theresa May stara się przekonać rodaków i świat, że panuje nad sytuacją i że Wielka Brytania wie, co robi, choć nic na to nie wskazuje. Złota zasada Brytyjczyków „keep calm and carry on” tym razem przynosi opłakane rezultaty, a kraj pogrąża się w coraz większym chaosie

Piątkowy szczyt państw członkowskich UE na Malcie był ważny z kilku powodów. Liderzy zgodnie podkreślili konieczność wzmocnienia się Europy w obliczu zmian w Ameryce. Dostrzegli, że świat Zachodu, oparty na sojuszu i współpracy transatlantyckiej, może się zmienić w nowy postatlantycki układ sił, którego dynamiki jeszcze nie znamy. Jednocześnie Angela Merkel, po latach bojów o jedność 28 krajów UE, otwarcie przyznała, że unia kilku prędkości to dobry pomysł. A Beata Szydło stwierdziła, że Polska powinna stanąć na czele państw formułujących i promujących nowy traktat. Tak oto budzimy się ze snu o jedności Zachodu.

Europa to w sensie geopolitycznym i cywilizacyjnym nasze miejsce na ziemi. I wciąż najlepsze miejsce do życia. Nawet jeśli sami zaczynamy mieć w tej sprawie wątpliwości, inni ich nie mają. Przytłaczająca nas wciąż fala imigracji pokazuje, że tak jesteśmy postrzegani. W tym przypadku ludzie głosują nogami.