Pracownicy zostający radnymi nie mogą odebrać wypoczynku za rok wyborów, bo podczas pięcioletniej kadencji ulega przedawnieniu ich prawo do urlopu. Ekwiwalentu za niewykorzystany urlop z tego tytułu też nie dostają, ponieważ z macierzystym pracodawcą nie rozwiązali stosunku pracy, lecz przeszli na urlop bezpłatny.
Jeden z nich poczuł się skrzywdzony i zaskarżył art. 171 par. 1 kodeksu pracy do Trybunału Konstytucyjnego. Uważa, że narusza on co najmniej kilka standardów z ustawy zasadniczej, w tym zasady demokratycznego państwa prawnego, równości i prawa do urlopu (art. 2, art. 32 i art. 66 ust. 1). A zaczęło się od tego, że w październiku 2018 r. pracownik wygrał wybory na radnego w tym samym powiecie, w którym pełnił funkcję kierownika jednostki organizacyjnej. Aby objąć mandat, złożył wniosek o urlop bezpłatny w jednostce. Zgodnie bowiem z art. 24 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 107 ze zm.) radny, który przed uzyskaniem mandatu pełnił funkcję kierownika jednostki organizacyjnej tego powiatu, obowiązany jest złożyć wniosek o urlop bezpłatny w ciągu 7 dni od dnia ogłoszenia wyników wyborów. Urlop bezpłatny uzyskuje on na okres sprawowania mandatu i to bez względu na rodzaj i czas trwania zatrudnienia. Stosunek pracy zawarty na czas określony, który ustałby przed datą wygaśnięcia mandatu, przedłuża się bowiem do trzech miesięcy po upływie tego terminu.
Stracony urlop wypoczynkowy
Zgodnie z art. 1552 w zw. z art. 1551 par. 1 pkt 2 kodeksu pracy w roku kalendarzowym, w którym zatrudniony wraca do dotychczasowej pracy po trwającym co najmniej jeden miesiąc urlopie bezpłatnym, przysługuje mu wypoczynek w wymiarze proporcjonalnym do końca roku kalendarzowego bądź okresu zatrudnienia w danym roku, jeśli chodzi o angaż okresowy. Opisany radny nie stracił zatem prawa do urlopu wypoczynkowego za 2018 r. (zostało mu 19 dni roboczych), ale ze względu na biegnący równolegle z kadencją urlop bezpłatny, udzielony przez jednostkę powiatu, nie mógł z niego skorzystać w naturze. W dodatku nie miał szans na pieniężny ekwiwalent, bo na mocy art. 171 par. 1 kodeksu pracy ten należy się wyłącznie w razie rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy. Ponadto podczas pięcioletniej kadencji (biegnącej równolegle z urlopem bezpłatnym udzielonym przez jednostkę powiatu) przedawniło się jego prawo do urlopu wypoczynkowego – 1 października 2022 r. Postanowił jednak zawalczyć o swoje. Najpierw złożył wniosek w jednostce o udzielenie ekwiwalentu za urlop. Pracodawca odmówił.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.