ODPOWIEDŹ: Jeżeli obowiązek przeprowadzenia szkoleń niezbędnych do wykonywania określonego rodzaju pracy lub pracy na danym stanowisku (szkoleń zawodowych) wynika z postanowień układu zbiorowego pracy, innego porozumienia zbiorowego, regulaminu, przepisów prawa albo umowy o pracę, a także w przypadku szkoleń odbywanych na polecenie przełożonego, szkolenia te są organizowane na koszt pracodawcy oraz – w miarę możliwości – w godzinach pracy pracownika.
Czas szkolenia
Czas szkolenia odbywanego poza normalnymi godzinami pracy pracownika wlicza się do czasu pracy (art. 9413 k.p.).
Ważne
W przypadku szkoleń zawodowych odbywanych w godzinach pracy czas szkolenia jest traktowany jak czas pracy, co wyklucza konieczność ustalania wynagrodzenia za ten okres na zasadach obowiązujących przy wynagrodzeniu urlopowym, analogicznie jak ma to miejsce w przypadku szkoleń z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy (art. 2373 par. 3 k.p.).
W konsekwencji należy uznać, że za czas odbywania szkoleń zawodowych w godzinach pracy pracownik zachowuje prawo do normalnego wynagrodzenia. Natomiast w przypadku szkoleń zawodowych odbywanych poza godzinami pracy, czas ten podlega rozliczeniu odpowiednio jako praca w godzinach nadliczbowych, w dniu wolnym od pracy z tytułu przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy albo jako praca w niedzielę.
Inne szkolenia
Odmiennie kształtuje się sytuacja w przypadku udziału pracownika w innych szkoleniach stanowiących podnoszenie kwalifikacji zawodowych. Zastosowanie znajduje wówczas art. 1031 k.p., który stanowi, że przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą. Pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe przysługuje urlop szkoleniowy oraz zwolnienie z całości lub części dnia pracy na czas niezbędny do uczestnictwa w obowiązkowych zajęciach. Za czas urlopu szkoleniowego oraz zwolnień od pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia. W takim przypadku wynagrodzenie za czas urlopu szkoleniowego oraz zwolnień od pracy ustala się na zasadach obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia urlopowego, przy czym zarówno składniki stałe, jak i zmienne przyjmuje się z miesiąca, w którym pracownik korzystał z tych uprawnień (art. 1031 par. 3 k.p. w zw. z par. 5 ust. 1 rozporządzenia o wynagradzaniu). ©℗
Podstawa prawna
art. 9413, art. 1031, art. 2373 par. 3 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 277; ost.zm. Dz.U. z 2026 r. poz. 25)
par. 5 ust. 1 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy (t.j. Dz.U. z 2027 r. poz. 927)