ODPOWIEDŹ: Okresowe badania lekarskie przeprowadza się, w miarę możliwości, w godzinach pracy. Za czas niewykonywania pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia, a w razie konieczności dojazdu na badania do innej miejscowości przysługują mu należności na pokrycie kosztów przejazdu, ustalane według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych (art. 229 par. 3 kodeksu pracy).

Prawo do wynagrodzenia

Jeżeli przepis gwarantuje pracownikowi zachowanie prawa do wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy, nie określając jednocześnie zasad ustalania jego wysokości, stosuje się przepisy rozporządzenia w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w kodeksie pracy (dalej: rozporządzenie o wynagradzaniu).

Tak jak przy wynagrodzeniu za urlop

Przy ustalaniu wynagrodzenia za czas zwolnienia od pracy oraz za okres niewykonywania pracy stosuje się zasady obowiązujące przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop, z tym że składniki wynagrodzenia ustalane w wysokości przeciętnej oblicza się z miesiąca, w którym przypadło zwolnienie od pracy lub okres niewykonywania pracy (par. 5 ust. 1 rozporządzenia o wynagradzaniu).

Przy obliczaniu wynagrodzenia za ten czas zmienne składniki wynagrodzenia przysługujące za okresy nie dłuższe niż miesiąc uwzględnia się wyłącznie z miesiąca, w którym przypadło zwolnienie od pracy lub okres niewykonywania pracy.

Ważne

Jeżeli pracownik w styczniu nie wykonywał pracy przez 16 godzin w związku z odbywaniem badań okresowych, za okres tego zwolnienia należało rozliczyć zmienne składniki wynagrodzenia należne za ten miesiąc. Wynagrodzenie prowizyjne, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe wraz z dodatkiem za pracę w porze nocnej należało zsumować i podzielić przez liczbę godzin faktycznie przepracowanych w styczniu. Ustaloną w ten sposób stawkę godzinową należało następnie pomnożyć przez liczbę godzin zwolnienia, tj. 16 godzin. ©℗

Podstawa prawna

art. 229 par. 3 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 277; ost.zm. Dz.U. z 2026 r. poz. 25)

par. 5 ust. 1 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy (t.j. Dz.U. z 2027 r. poz. 927)