Sąd dyscyplinarny II instancji może skierować sprawę ponownie do sądu I instancji tylko wtedy, gdy zachodzą ku temu przesłanki określone w procedurze karnej. Jeżeli się do nich nie zastosuje, będzie musiał sam ponownie rozpoznać sprawę, gdy strona wniesie do Sądu Najwyższego skargę na orzeczenie kierujące sprawę do powtórnego rozpoznania.
Taki wyrok zapadł w sprawie dotyczącej lekarza dentysty obwinionego o nieprawidłowe leczenie protetyczne. Problemem był przede wszystkim źle wstawiony implant u pacjenta, co spowodowało poważne komplikacje. O taki błąd medyczny został obwiniony lekarz, ale postawiono mu jeszcze jeden zarzut – bezzasadnego wskazania dodatkowych kosztów zabiegów, przez co – również bezzasadnie – miał on zażądać znacznie wyższej kwoty wynagrodzenia za leczenie, niż była wcześniej ustalona. Okręgowy Sąd Lekarski (OSL) wymierzył mu karę upomnienia za błędy medyczne, ale od drugiego zarzutu (nieuzasadnionego podwyższenia kosztów leczenia) – uniewinnił. Z kolei Naczelny Sąd Lekarski uchylił to orzeczenie w całości i nakazał ponowne rozpoznanie sprawy przez OSL. I tu obrońca obwinionego skierował – niezbyt często w sprawach dyscyplinarnych dotyczących zawodów medycznych stosowaną – skargę do Sądu Najwyższego na orzeczenie II instancji.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.