Nasza spółka prowadzi usługi specjalistyczne dla budownictwa, m.in. wynajmujemy sprzęt. Jeden z kluczowym pracowników odszedł z pracy do konkurencji, przez co straciliśmy część klientów. Osoba ta miała podpisaną umowę o zakazie konkurencji, przy czym została ona zawarta z firmą, którą przejęliśmy. W dokumencie tym był zapis, że umowa działa także na rzecz następców spółki. Czy w tej sytuacji można domagać się kary umownej?
Odpowiadając na pytanie, należy przede wszystkim podkreślić, że istotne są okoliczności faktyczne, jakie miały miejsce przed odejściem pracownika do konkurencji. Z nich zaś wynika, że z pracownikiem była zawarta umowa o zakazie konkurencji, przy czym formalnie jej stronami byli były pracodawca oraz pracownik. Umowa ta zawierała zobowiązanie się do wypłacania pracownikowi odszkodowania, a interes pracodawcy był zabezpieczony karą umowną, którą miał zapłacić pracownik w przypadku naruszenia zasad wspomnianej umowy. Dodatkowo w umowie o zakazie konkurencji była wprowadzona klauzula przewidująca skuteczność umowy także wobec następców prawnych pracodawcy.
Istotne regulacje
Z punktu widzenia ww. stanu faktycznego przypomnieć należy przede wszystkim art. 1011 kodeksu pracy (dalej: k.p.). Zgodnie z tą regulacją w zakresie określonym w odrębnej umowie pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność (zakaz konkurencji). Ponadto pracodawca, który poniósł szkodę wskutek naruszenia przez pracownika zakazu konkurencji przewidzianego w umowie, może dochodzić od pracownika wyrównania tej szkody na zasadach określonych w przepisach rozdziału I w dziale piątym.
Znaczenie mają również przepisy zawarte w art. 1012 k.p., gdzie w par. 1 postanowiono, że ww. przepisy k.p. stosuje się odpowiednio, gdy pracodawca i pracownik mający dostęp do szczególnie ważnych informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę, zawierają umowę o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy. W umowie określa się także okres obowiązywania zakazu konkurencji oraz wysokość odszkodowania należnego pracownikowi od pracodawcy, z zastrzeżeniem przepisów par. 2 i 3. Zgodnie zaś z par. 2 „zakaz konkurencji, o którym mowa w par. 1, przestaje obowiązywać przed upływem terminu, na jaki została zawarta umowa przewidziana w tym przepisie, w razie ustania przyczyn uzasadniających taki zakaz lub niewywiązywania się pracodawcy z obowiązku wypłaty odszkodowania”. Zgodnie zaś z par. 3 „odszkodowanie, o którym mowa w par. 1, nie może być niższe od 25 proc. wynagrodzenia otrzymanego przez pracownika przed ustaniem stosunku pracy przez okres odpowiadający okresowi obowiązywania zakazu konkurencji; odszkodowanie może być wypłacane w miesięcznych ratach”. Z kolei z art. 1013 k.p. wynika, że umowy, o których mowa w art. 1011 par. 1 i w art. 1012 par. 1, wymagają pod rygorem nieważności formy pisemnej.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.