Za każdą godzinę pracy nadliczbowej pracownik powinien otrzymać normalne wynagrodzenie wraz ze stosownym dodatkiem.
Tylko w wyjątkowych sytuacjach wykonywanie pracy w godzinach nadliczbowych nie jest rozliczane co do godziny, a zatem w konsekwencji jest podstawa do wypłacenia pracownikowi ryczałtu, którego wysokość powinna odpowiadać przewidywanemu wymiarowi pracy w godzinach nadliczbowych.
Zgodnie z przepisem art. 1511 par. 4 k.p., chodzi tu o pracowników wykonujących stale pracę poza zakładem pracy. W praktyce przepis ten ma zastosowanie np. do przedstawicieli handlowych lub akwizytorów, którzy przez zdecydowaną część czasu pracy wykonują pracę poza terenem zakładu pracy. To rozwiązanie w żadnej mierze nie może jednak pozbawić pracownika wynagrodzenia wraz z dodatkiem za pracę w godzinach nadliczbowych, jeżeli udowodni on, że wykonywał pracę w godzinach nadliczbowych w znacznie wyższym wymiarze niż przyjęty do ustalenia ryczałtu.
Pracodawca, który przyznał pracownikowi ryczałt z tytułu stałego wykonywania pracy poza terenem zakładu pracy jest zwolniony z obowiązku ewidencjonowania godzin pracy takiego pracownika. W pozostałym zakresie pracodawca jest obowiązany prowadzić dla takiego pracownika ewidencję czasu pracy.
JADWIGA SOWIŃSKA
ekspert z zakresu prawa pracy
PODSTAWA PRAWNA
■ Art. 1511 par. 4 ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).