Pracodawca nie musi uzasadniać wypowiedzenia umowy na czas określony. Czy sąd pracy, do którego odwoła się pracownik, sprawdzi tylko, czy nie zostały naruszone przepisy dotyczące wypowiadania tych umów czy też może chcieć ustalić przyczynę wypowiedzenia i sprawdzić, czy w tym przypadku pracodawca nie nadużył swojego prawa podmiotowego i zasad współżycia społeczno-gospodarczego.
Jedynie w przypadku wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony oraz w razie rozwiązania umowy bez wypowiedzenia pracodawca zobligowany jest do wskazania przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy. Kodeks pracy nie nakłada na pracodawcę takiego obowiązku, w sytuacji gdy zamierza on wypowiedzieć pracownikowi umowę o pracę zawartą na czas określony.
Dlatego w razie wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas określony sąd co do zasady nie bada przyczyny, która w mniemaniu pracodawcy była przesłanką do jej wypowiedzenia. Jednak, zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 8 grudnia 2005 r. (I PK 103/05), nie oznacza to, że sąd pracy jest całkowicie pozbawiony samej możliwości dokonania oceny przyczyn wypowiedzenia przez pracodawcę umowy terminowej, a pracownik pozbawiony w tym zakresie ochrony. W każdym przypadku istnieje możliwość oceny stwierdzającej, czy wykonanie przez pracodawcę prawa podmiotowego (wypowiedzenia umowy) stanowiło jego nadużycie ze względu na sprzeczność z zasadami współżycia społecznego lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa. Kluczowy jest tutaj art. 8 k.p., który stanowi, że nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. Możliwość zastosowania w danej sprawie art. 8 k.p. będzie ściśle uzależniona od całokształtu występujących w niej okoliczności, które są za każdym razem indywidualnie oceniane przez sąd. Trzeba zauważyć, że również SN w wyroku z 19 lipca 1984 r. (I PRN 98/84) przyjął, iż przepis art. 8 k.p. może znaleźć zastosowanie przy naruszającym zasady współżycia społecznego wypowiedzeniu terminowych umów o pracę, do których nie ma zastosowania art. 45 k.p.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.