Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 4 prawa upadłościowego (dalej: p.u.) sąd, uwzględniając wniosek o ogłoszenie upadłości, wydaje postanowienie, w którym „wzywa wierzycieli upadłego do zgłoszenia wierzytelności syndykowi za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w Rejestrze; dla wierzycieli, o których mowa w art. 216aa ust. 1, wskazuje adres do zgłoszenia wierzytelności syndykowi”. Z opisu wynika, że termin ten minął w marcu.
Co jednak istotne, upływ powyższego terminu nie zamyka jeszcze możliwości zgłoszenia wierzytelności do syndyka. W art. 252–253 p.u. postanowiono bowiem, że jeżeli wierzytelność została zgłoszona przez wierzyciela po upływie terminu wyznaczonego do zgłaszania wierzytelności, to bez względu na przyczynę opóźnienia, czynności już dokonane w postępowaniu upadłościowym są skuteczne wobec tego wierzyciela, a zgłoszenie nie ma wpływu na złożone już plany podziału. Jednak uwzględnia się ją w planach podziału funduszów masy upadłości sporządzonych po jej uznaniu. Z przepisów tych wynika ponadto, że po upływie terminu wyznaczonego przez sędziego syndyk uzupełnia listę wierzytelności w miarę napływających po terminie zgłoszeń. Jeżeli zaś wierzytelności zgłoszono już po przekazaniu listy sędziemu-komisarzowi, to syndyk sporządza uzupełnienie do tej listy wraz z zaznaczeniem, w jaki sposób te dodatkowe roszczenia będą zaspokajane.