Podatek od nieruchomości – rozstrzygnięcia z 2025 r.

Wyjątkiem jest obiekt, w którym są lub mogą być gromadzone: materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność.

Z kolei budowlą (opodatkowaną od wartości) jest obiekt, który nie jest budynkiem, ale będzie wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (dalej u.p.o.l.), np. obiekt kontenerowy trwale związany z gruntem wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.

Ważne: Budowla musi być wzniesiona w wyniku robót budowlanych, także gdy stanowi część obiektu niewymienionego w u.p.o.l.

Budowlami są też:

• elektrownia wiatrowa, elektrownia jądrowa i elektrownia fotowoltaiczna, biogazownia, biogazownia rolnicza, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linowa, wyciąg narciarski oraz skocznia w części niebędącej budynkiem – wyłącznie w zakresie ich części budowlanych,
• urządzenia budowlane – przyłącze oraz urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków oraz inne urządzenia techniczne bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,
• urządzenia techniczne (inne niż wymienione w poprzednich punktach) – wyłącznie w zakresie ich części budowlanych,
• fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Kontenery mobilne

Już na początku 2026 r., bo 2 stycznia, został rozstrzygnięty spór o kontenery mobilne np. używane na budowach, które są postawione na bloczkach betonowych. Minister finansów i gospodarki wydał korzystną dla podatników interpretację ogólną nr DPL2.8401.6.2025.

Chociaż Ministerstwo Finansów wielokrotnie tłumaczyło (również w uzasadnieniu do projektu), że kontenery mobilne nie będą opodatkowane zgodnie z przepisami obowiązującymi od 1 stycznia 2025 r., to nie wszystkie gminy tak do tego podeszły. Niekorzystnie w tej sprawie wypowiedział się prezydent Rzeszowa w interpretacji z 6 lutego 2025 r. (sygn. FN-310.1.2025). Uznał on, że postawienie kontenera na cegłach lub bloczkach betonowych oznacza trwałe związanie z gruntem.

Brak opodatkowania potwierdził natomiast prezydent Gliwic w interpretacji indywidualnej z 13 sierpnia 2025 r. (sygn. PO.310.2.2025). Podobnie stwierdził też minister finansów i gospodarki. Wyjaśnił, że aby obiekt był trwale związany z gruntem, musi być połączony z nim fizycznie, tj. zespolony, przymocowany do niego, zakotwiczony w nim przez zastosowanie odpowiednich technik budowlanych. Polega to np. na przymocowaniu za pomocą kotew gruntowych, śrub gruntowych, bloczków betonowych z mocowaniami chemicznymi, tj. przy użyciu żywic chemicznych.

W związku z tym nie są trwale związane z gruntem obiekty jedynie posadowione na podłożu przymocowanym do gruntu (np. na ławie fundamentowej, wylewce betonowej) i nieprzymocowane do tego podłoża w żaden sposób, ze względu na brak elementu połączenia tych obiektów z gruntem.

Z interpretacji ogólnej wynika ponadto, że cechy trwałego związania z gruntem nie spełniają także „obiekty osadzone na niezintegrowanych z gruntem (np. za pomocą kotew stalowych), kostce brukowej lub betonowych bloczkach czy płycie betonowej”. Tak samo jest również w przypadku obiektów, którym stabilność i odporność na czynniki zewnętrzne zapewniają wyłącznie ich masa lub konstrukcja, a brak jest fizycznego połączenia tych obiektów z gruntem.

Zasadniczo więc nie są opodatkowane:

• pojemniki stosowane w transporcie morskim, drogowym i kolejowym służące do przechowywania i transportu różnorodnych towarów,
• kontenery: biurowe, sanitarne, portiernie, szatnie.

W większości przypadków nie mają one bowiem połączenia z gruntem.

Uwaga! Inaczej będzie – jak podkreślił MFiG – jeżeli np. ze względu na właściwości fizyczne gruntu, na jakim kontener został posadowiony, lub z uwagi na jego rozmiar zostanie on zakotwiony w gruncie lub przymocowany do podłoża połączonego z gruntem w sposób zapewniający mu stabilność i odporność na czynniki zewnętrzne. Wówczas podatek od nieruchomości będzie konieczny.

Agregaty i inne urządzenia

Z kolei interpretacja prezydenta Gdańska z 18 września 2025 r. (sygn. WBMiP-III.3120.392.2025.JR) dotyczy klasyfikacji takich obiektów jak:

• agregat pompy głębinowej,
• kontenerowe stacje transformatorowe,
• stacje transformatorowe znajdujące się w kontenerach,
• kotłownia kontenerowa,
• kocioł znajdujący się w kotłowni,
• żuraw wypadowy,
• transformatory,
• zbiorniki dwutlenku węgla i fundamenty wybudowane pod nie.

I tak, zdaniem organu:

• Agregat, który służy do zasilania w energię elektryczną pompy głębinowej umieszczonej w ujęciu wody, która dostarcza wodę do sieci wodociągowej, jest budowlą opodatkowaną podatkiem od nieruchomości. Po pierwsze, spełnia definicję urządzenia technicznego w części dotyczącej stacji transformatorowych i transformatorów wewnętrznych. Po drugie, agregaty wraz z pompami głębinowymi są elementami punktowymi w systemach dystrybucji wody i służą (a więc są niezbędne) jednemu z obiektów wymienionych w załączniku nr 4 do u.p.o.l., tj. wodociągowi. Po trzecie, zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych;
• Kontener, w którym mieści się stacja transformatorowa spełnia definicję budynku: posiada dach, przegrody budowlane, fundamenty oraz jest trwale związany z gruntem. Opodatkowany jest więc od powierzchni (a nie wartości);
• Stacja transformatorowa stanowi urządzenie techniczne w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l., podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w całości. Została wzniesiona w wyniku robót budowlanych, jest bezpośrednio związana z obiektem wymienionym w u.p.o.l w załączniku nr 4 poz. 13 lit. b (linia elektroenergetyczna), jest niezbędna do użytkowania linii elektroenergetycznej zgodnie z jej przeznaczeniem;
• Kontenery, w których umieszczone są kotły grzewcze (niezwiązane trwale z gruntem), nie spełniają ustawowych definicji budynku oraz budowli i w rezultacie nie stanowią przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Kotły są przymocowane i stanowią integralną część obiektu kontenerowego. Ponadto nie powstały one w wyniku prac budowlanych, zostały posadowione wraz z kontenerem, do którego są przymocowane i w którym się znajdują. Podatkiem nie są więc objęte także same kotły grzewcze;
• Żuraw wypadowy, który jest urządzeniem transportowym (mobilnym) przeznaczonym do przeładunku towarów, niezwiązany trwale z gruntem, nie podlega podatkowi od nieruchomości;
• Zbiorniki dwutlenku węgla i fundamenty wybudowane pod nie – stanowią w całości budowle wymienione w u.p.o.l. w załączniku nr 4 w poz. 6. Mowa w nim o obiekcie, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej. Zbiorniki są też wzniesione w wyniku robót budowlanych (są one bowiem zamontowane).

Jeżeli chodzi o transformatory, to zapadły też inne interpretacje. Korzystną dla podatnika wykładnię wydał burmistrz Łasku 13 czerwca 2025 r. (sygn. FN.3120.1.2023), potwierdzając, że nie są to budowle. Innego zdania był natomiast burmistrz Wojcieszowa, co wyraził w interpretacji z 26 maja 2025 r. (sygn. KW.310.1.2025).

Pylon informacyjny

Również pylon informacyjny to budowla. Na ten temat wypowiedział się z kolei prezydent Wrocławia w interpretacji z 20 listopada 2025 r. (sygn. WPO-DNT-310.1.6.2025.JF).

Z pytaniem wystąpiła spółka, która posiada centrum logistyczne i wynajmuje w nim magazyny. Przy wjeździe do niego znajduje się pylon informacyjny, który zawiera nazwę i adres centrum logistycznego, nazwy podmiotów wynajmujących magazyny i numery hal magazynowych. Spółka uważała, że nie jest on budowlą, bo w załączniku nr 4 do u.p.o.l. w poz. 25 mowa jest o urządzeniach reklamowych i tablicach reklamowych. Natomiast w przypadku pylonu chodzi o informację, a nie reklamę. W związku z tym zdaniem spółki obiekt nie podlega podatkowi od nieruchomości.

Z tym jednak nie zgodził się prezydent Wrocławia. Zwrócił uwagę, że spółka sama wskazała, że pylon:

• jest wolnostojącą konstrukcją o znacznych gabarytach, osadzoną na fundamencie,
• jest trwale związany z gruntem zgodnie z art. 1a ust 1 pkt 2a ustawy,
• znajduje się w przestrzeni publicznej,
• zawiera logo firmy, oznaczenie certyfikatu ekologicznego oraz nazwy najemców, a także lokalizację.

Uwaga! Organ wyjaśnił, że logo firmy na tablicy informacyjnej oznacza, że firma wykorzystuje swój znak graficzny jako element identyfikacji wizualnej, aby promować swoją markę i ułatwić klientom jej rozpoznanie oraz znalezienie.

„Tablica informacyjna służy w tym przypadku nie tylko do praktycznego informowania (np. o lokalizacji), ale także do budowania wizerunku, wyróżnienia się na tle konkurencji i wzbudzenia pozytywnych skojarzeń wśród potencjalnych klientów i kontrahentów. Oznacza to w praktyce, że logo na tablicy jest wizytówką, która informuje o tym, kto działa w danym miejscu”. – wskazał prezydent Wrocławia. Dodał, że użycie loga na pylonie jednoznacznie wskazuje na działania mające na celu reklamę marki. Natomiast użycie loga certyfikatu ekologicznego jest reklamą towaru, jakim są oferowane powierzchnie pod wynajem. Dlatego – jak podkreślił organ – pylon podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Silosy na cukier

W interpretacji indywidualnej z 10 października 2025 r. (brak sygnatury) prezydent Stargardu potwierdził, że silosy na cukier są budowlami. Inną wykładnię chciała przeforsować natomiast firma, która zajmuje się produkcją i sprzedażą cukru.

Chodzi tu o silosy do przechowywania cukru o konstrukcji walców. Firma tłumaczyła, że są one trwale związane z gruntem i wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych (ścian), posiadają dach i fundamenty. Dach obiektów stanowią kopuły konstrukcji stalowej z warstwami blachy, wełny mineralnej i papy termozgrzewnej.

Według firmy takie silosy nie spełniają definicji budowli, o której mowa w załączniku nr 4 poz. 6 (chodzi o obiekt, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej). Służą bowiem wyłącznie do gromadzenia produktu gotowego. Zatem nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle, lecz jako budynki.

Z tym jednak nie zgodził się prezydent Stargardu. Wyjaśnił, że ustawodawca nie różnicuje, czy przedmiot magazynowania jest produktem gotowym, czy też surowcem. Kryterium jest wyłącznie postać fizyczna (sypka, ciekła, gazowa) oraz dominujący parametr techniczny obiektu (pojemność).

„Cukier krystaliczny, niezależnie od tego, że stanowi produkt spożywczy gotowy do sprzedaży, w aspekcie fizycznym jest substancją o strukturze ziarnistej, wykazującą cechy charakterystyczne dla materiału sypkiego. W obrocie handlowym powszechnie używa się określenia „cukier sypki”, co dodatkowo potwierdza jego kwalifikację do tej kategorii” – wyjaśnił organ. Dlatego silos na cukier nie może być uznany za budynek, ale za budowlę, o której mowa w załączniku nr 4 do u.p.o.l. w poz. 6.

Magazyny soli

Inaczej jest w przypadku magazynów soli drogowej. Większość gmin twierdzi, że są to budynki, chociaż należy pamiętać, że takie magazyny mogą mieć różną postać. O tym, że są one budynkiem stwierdzili:

• prezydent Jaworzna w interpretacji z 12 czerwca 2025 r. (sygn. BF-PT.310.1.2025.MG);
• prezydent Gliwic w interpretacji z 2 czerwca 2025 r. (PO.310.1.2025);
• burmistrz Szczekocin w interpretacji z 6 czerwca 2025 r. (sygn. FN.3120.3.2.2025.AB);
• prezydent Zabrza w interpretacji z 3 marca 2025 r. (sygn. OKA.1–3.2050.20.2025.MK).

Wyjaśnił, że tylko jeżeli obiekt został zaprojektowany jako zbiornik określonych produktów sypkich, ciekłych lub gazowych, a jego podstawowym parametrem technicznym jest pojemność, to należy zakwalifikować go jako budowlę. Prezydent stwierdził, że magazyn soli nie spełnia tych warunków, więc należy go uznać za budynek.

Podkreślił też, że podstawowym parametrem technicznym magazynu soli jest powierzchnia użytkowa, a nie pojemność. Nie ma więc podstaw do uznania go za budowlę.

Uwaga! Inaczej do sprawy podszedł natomiast prezydent Raciborza w interpretacji z 29 kwietnia 2025 r. (FN.310.1.2025). Stwierdził, że magazyn soli jest budowlą, bo spełnia obie przesłanki zakwalifikowania do budowli, tj.:

• gromadzone są w nim materiały sypkie (sól drogowa),
• podstawowym jego parametrem jest pojemność (określona w tonach).

Fundament i zbiornik

Prezydent Stargardu w interpretacji z 4 listopada 2025 r. potwierdził, że fundament i zamontowany na nim zbiornik stanowią jedną budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Z pytaniem wystąpiła firma, która wyjaśniła, że na terenie jej oddziału znajdują się metalowe (stalowe) zbiorniki. Aby zapewnić ich stabilność, posadowione są na zaprojektowanych i wcześniej wykonanych na miejscu żelbetowych lub betonowych fundamentach. W fundamentach osadza się kotwy stalowe lub płyty kotwiące, które mają służyć do zamocowania konstrukcji zbiornika. Zbiorniki mocuje się do fundamentów za pomocą śrub fundamentowych lub kotew. W przypadku zbiorników stalowych stosuje się pierścienie kotwiące lub stopy montażowe spawane do płaszcza zbiornika. – Zatem zbiorniki są połączone z fundamentami w sposób, który pozwala na odłączenie bez ich uszkodzenia – tłumaczyła firma. Dlatego jej zdaniem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Z tym jednak nie zgodził się prezydent Stargardu. Podkreślił, że zbiornik został wzniesiony w wyniku robót budowlanych, bo został zamontowany. Organ uznał więc, że zbiornik wraz z fundamentem należy traktować łącznie jako obiekt budowlany w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., spełniający przesłanki uznania za budowlę. Kategoria ta została również wyszczególniona w poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l., który obejmuje m.in. budowle służące magazynowaniu substancji płynnych lub gazowych, w tym zbiorniki przemysłowe i techniczne.

Potwierdziły się obawy ekspertów

Pierwsze interpretacje i orzeczenia sądów administracyjnych okazały się zgodne z przypuszczeniami doradców podatkowych o obszarach, które będą sprawiać trudności interpretacyjne.

Definicja urządzenia budowlanego była kontrowersyjna już na etapie konsultacji publicznych. Jej szeroki i niedookreślony charakter pozwala na różne interpretacje. Organy podatkowe widzą tę kategorię przy różnych typach urządzeń technicznych. Podatnicy natomiast zwracają uwagę na aspekt funkcjonalny – jakie jest przeznaczenie konkretnego urządzenia. Sprawy nie ułatwia to, że kwalifikacja identycznych technicznie urządzeń może również zależeć od ich lokalizacji – w budynku głównym lub w obiekcie pomocniczym. Na tym tle powstają spory zwłaszcza w zakresie węzłów cieplnych czy niektórych przyłączy. Zagadnienie jest na tyle skomplikowane i zależy od konkretnego przypadku, że trudno nawet oczekiwać jednoznacznej wskazówki z orzecznictwa. Przydałaby się nowelizacja przepisów.

Podobne wątpliwości dotyczą transformatorów. Ta grupa urządzeń była i jest gorącym zagadnieniem również na tle wcześniejszej regulacji. Niemniej w tym zakresie nie zachowano status quo (można rzec mitycznego), choć niektóre gminy wciąż powołują się na argument sieci elektroenergetycznej. Sporna jest ocena, czy transformatory pełnią samodzielną funkcję, czy jedynie pomocniczą w stosunku do innych obiektów. Nie ułatwia tego to, że transformatory mogą mieć różną lokalizację i rolę w procesie dystrybucji energii. Wydaje się, że zwłaszcza transformatory w branży OZE oraz służące obsłudze maszyn przemysłowych nie powinny być kwalifikowane jako urządzenia budowlane.

Nowa definicja trwałego związku z gruntem to zupełne novum w praktyce podatku od nieruchomości. Organy podatkowe zwracają uwagę zwłaszcza na element „opierania się czynnikom atmosferycznym”, podczas gdy dla podatników kluczowy wydaje się sposób mocowania z podłożem. Szczególne znaczenie ma to przy obiektach kontenerowych. Zdarzyły się stanowiska, że nawet tymczasowe kontenery na potrzeby budowy stanowią budowle, choć samo ministerstwo w uzasadnieniu podawało to jako przykład sytuacji, gdy nie zachodzi przesłanka trwałego związku z gruntem. Ostatecznie minister finansów i gospodarki wydał interpretację ogólną, w której potwierdził, że kluczowy jest aspekt powiązania z gruntem, a nie masa obiektu.

Jeszcze większy kłopot sprawia przesłanka „wykonania w wyniku robót budowlanych”. Element montażu był kością niezgody już na etapie konsultacji publicznych, ale ministerstwo nie ugięło się na rzecz podatników. Dziś mamy sytuację, w której organy podatkowe traktują tę przesłankę tak szeroko, że w zasadzie można przyjmować, że jest ona zawsze spełniona. Podatnicy chcą uzależniać jej spełnienie od szczególnych okoliczności, takich jak podleganie reżimowi prawa budowlanego. Interesujące jest to, że ministerstwo argumentowało, że ta przesłanka ma zawężać zakres opodatkowania. Wydaje się, że optymalnym rozwiązaniem byłoby wydanie interpretacji ogólnej.

Zbiorniki i inne podobne obiekty od lat stanowią jeden z bardziej wrażliwych typów obiektów. W rezultacie wręcz przeregulowano to zagadnienie. A i tak powstają ciekawe spory, np. dotyczące magazynów soli drogowej, w stosunku do których organy podatkowe wydają skrajnie różne interpretacje. Kluczowe okazuje się to, jaki jest charakter przedmiotu magazynowania. Jeśli ma on postać ciekłą, gazową lub sypką, to jest większa szansa, że będzie to budowla. Ale już materiał sypki w paczkach oznacza raczej budynek. I fundamentalne jest to, co to oznacza magazynować? Czy proces technologiczny, w którym urządzenie musi na krótki czas przetrzymać materiał, aby do niego doszło, oznacza, że dochodzi do magazynowania? To często są pytania, które wymagają uwzględnienia wiedzy inżynierskiej i dokumentacji technicznej.

Hala namiotowa

Z kolei w interpretacji indywidualnej z 10 października 2025 r. (sygn. FN.310.4.2025) prezydent Rzeszowa wskazał na konieczność opodatkowania hali namiotowej postawionej na betonowych płytach drogowych.

Z pytaniem w tym zakresie wystąpił przedsiębiorca, który rozważa nabycie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej lekkiej prefabrykowanej hali namiotowej typu EURO UT. Wykorzystywałby ją na potrzeby prowadzonego ośrodka jeździeckiego. Jak tłumaczył, możliwy jest wybór trzech rodzajów podłoża:

• żwirowe monolityczne – ubijany żwir z kotwieniem prętami żebrowanymi;
• ławy betonowe – betonowe pasy z kotwieniem na kotwy stalowe (chemicznie osadzone);
• płytowe z płyt drogowych – prefabrykowane płyty betonowe.

Przedsiębiorca skłaniał się ku tej ostatniej opcji. Dodał, że zgodnie z informacjami przekazanymi przez producenta hali, można ją łatwo zdemontować i przenieść, rozbudować lub skrócić. Chciał się upewnić, że hala nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Z tym jednak nie zgodził się prezydent Rzeszowa. Podkreślił, że pod pozycją 28 załącznika nr 4 do u.p.o.l. wymienione zostały: przykrycie namiotowe, powłoka pneumatyczna, strzelnica, kiosk uliczny, pawilon sprzedaży ulicznej, pawilon wystawowy – trwale związane z gruntem. Tak zdaniem organu będzie w przypadku opisywanym przez przedsiębiorcę.

Wyjaśnił, że betonowe płyty, na których mogą być stawiane obiekty budowlane, są elementami połączenia tych obiektów z gruntem, które zapewniają im stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym. W definicji trwałego połączenia z gruntem, wprowadzonej do u.p.o.l. od 2025 r., nie ma określenia, że to połączenie ma być „na zawsze”, „nieodłączalne”, ono ma być jedynie stabilne i stawiać czoło warunkom atmosferycznym – stwierdził prezydent Rzeszowa.

Uwaga! Ustawodawca zaliczył pokrycia namiotowe do budowli, a jedynym warunkiem, jaki postawił, jest zdefiniowana przez niego trwałość związania z gruntem. W związku z tym – zdaniem organu – każda hala, która spełnia warunek stabilności bez konieczności dodatkowych zabezpieczeń, a nie jest budynkiem, jest kwalifikowana w u.p.o.l. jako budowla.

Węzły cieplne

Węzeł cieplny stanowi urządzenie budowlane – potwierdził to nie tylko prezydent Olsztyna w interpretacji z 27 sierpnia 2025 r. (PL.310.2.2025), lecz także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w nieprawomocnym wyroku z 9 grudnia 2025 r. (sygn. akt I SA/Ol 467/25). Spółka, która wystąpiła o interpretację, wyjaśniła, że typowy węzeł cieplny składa się z:

• wymienników ciepła, które służą do transformacji i przekazywania ciepła z sieci ciepłowniczej do instalacji budynku,
• automatyki pogodowej, na którą składają się regulatory i sterowniki służące do optymalizacji pracy węzła i regulacji parametrów ciepła,
• pomp obiegowych zapewniających obieg nośnika ciepła w instalacji budynku,
• licznika ciepła mierzącego ilość zużytej energii cieplnej,
• regulatora różnicy ciśnień i przepływu,
• zaworów odcinających i filtrów.

Węzły montowane są w specjalistycznym warsztacie na terenie firmy lub są dostarczane przez producenta zewnętrznego, a następnie przewożone w miejsce jego użytkowania przez odbiorcę ciepła. Węzeł cieplny zostaje wmontowany między zawory odcinające instalację budynku i sieci ciepłowniczej. Nie są przytwierdzane do konstrukcji budynku, w razie potrzeby mogą zostać wymienione na inne.

Spółka uważała, że nie musi płacić podatku od nieruchomości z tego tytułu. Prezydent Olsztyna się z tym nie zgodził. Wyjaśnił, że węzły ciepłownicze montowane w budynkach to urządzenia budowlane, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l. Potwierdził to WSA. Wyjaśnił, że węzeł ciepłowniczy jest bezpośrednio związany z ciepłociągiem oraz jest niezbędny do tego, żeby go używać zgodnie z przeznaczeniem. Sąd podkreślił, że węzeł musi spełniać określone wymogi prawa budowlanego i norm bezpieczeństwa. Nie może więc być klasyfikowany do celów podatkowych jako instalacja wewnętrzna budynku. Nie ma przy tym znaczenia, że nie jest potrzebne w tym przypadku pozwolenie na budowę.

Tak samo do sprawy podszedł WSA w Lublinie w wyroku z 3 grudnia 2025 r. (sygn. akt I SA/Lu 470/2, nieprawomocny). Sąd wyjaśnił tu, że węzły cieplne wzniesione zostały w wyniku robót budowlanych i w związku z tym spełniają definicję budowli. Podkreślił – co istotne – że w zakres pojęcia „wzniesione w wyniku robót budowlanych” wchodzi również montaż.

To ważne rozstrzygnięcie, które może mieć znaczenie nie tylko dla węzłów cieplnych, szczególnie że organy bardzo szeroko interpretują to pojęcie.

Doki przeładunkowe

Z kolei WSA w Poznaniu w wyroku z 16 października 2025 r. (sygn. akt. I SA/Po 503/25) uchylił niekorzystną interpretację odnośnie doków przeładunkowych. Wyrok jest jednak nieprawomocny.

W tej sprawie zostały wydane co najmniej dwie niekorzystne interpretacje. Prezydent Tarnowa wypowiedział się w interpretacji z 23 stycznia 2025 r. (sygn. WPW. 310.1.2024) w sprawie doków przeładunkowych, które są częścią budynków (choć mogą wystawać poza jego podstawowy obrys) i służą działalności logistycznej.

Uwaga! Organ uznał, że dobudowanie doku do wcześniej istniejącego budynku powoduje, że nie można mówić o jednym obiekcie budowlanym. Poszczególne komponenty doku (np. konstrukcja wsporcza, rampa, urządzenie budowlane, droga dojazdowa) są więc – jego zdaniem – odrębnymi budowlami.

Do podobnych wniosków doszedł 19 maja 2025 r. burmistrz Koła. Również w tym przypadku chodziło o doki znajdujące się w obrębie powierzchni użytkowej budynku produkcyjnego i budynku chłodni składowej. Nie zostały one wzniesione w ramach jednej inwestycji wraz z powyższymi budynkami i były to odrębne inwestycje. Organ i tym razem uznał doki za budowle.

Innego zdania był jednak sąd, który odniósł się do tej drugiej interpretacji. Zwrócił on uwagę, że organ interpretacyjny skoncentrował się wyłącznie na okoliczności, że doki stanowią „instalacje zapewniające możliwość użytkowania wskazanych budynków zgodnie z ich przeznaczeniem”.

„Tymczasem, kluczową na gruncie niniejszej sprawy jest okoliczność, że przedmiotowe doki stanowią integralną część przegród budowlanych budynku produkcyjnego i budynku chłodni składowej, co w zaskarżonej interpretacji nie tylko nie zostało uwzględnione, ale wręcz zanegowane. Jak trafnie zwrócono uwagę na rozprawie, doki są podobne do obiektów w centrach logistycznych i zostały umieszczone w przegrodzie budowlanej, poprzez częściowe wyburzenie ścian” – wskazał sąd. Burmistrz Koła musi więc ponownie wydać interpretację i odpowiednio ją uzasadnić.

Garaże podziemne w budynku handlowym

Przypomnijmy, że zmiany w podatku od nieruchomości wprowadzone z początkiem 2025 r. dotyczyły nie tylko definicji budynku i budowli, lecz także opodatkowania garaży, chociaż tylko tych znajdujących się w budynkach mieszkalnych (art. 1a ust. 2c ustawy). Niższa stawka – taka jak dla mieszkań – obowiązuje niezależnie od tego, czy garaż jest wielostanowiskowy, czy indywidualny i czy jest założona dla niego odrębna księga wieczysta (nie dotyczy to garaży wolnostojących!).

Niższą stawką nie są objęte garaże w budynkach handlowo-usługowych – co potwierdził prezydent Białegostoku w interpretacji indywidualnej z 8 kwietnia 2025 r. (sygn. DFN-VII.3120.10.2025). Wystąpił o nią podatnik, który ma dwa budynki ujęte w ewidencji gruntów i budynków jako handlowo-usługowe. Wyjaśnił, że garaże zostały wybudowane z przeznaczeniem dla okolicznych mieszkańców i w taki sposób są wykorzystywane. Dlatego sądził, że właściwa będzie dla nich teraz niższa stawka podatku od nieruchomości.

Prezydent Białegostoku się z tym nie zgodził, bo – jak wyjaśnił – garaże nie są w budynkach mieszkalnych, a to warunek konieczny zastosowania niższej stawki, takiej jak dla budynków (lub ich części) mieszkalnych.

Z kolei prezydent Gdańska w interpretacji indywidualnej z 15 sierpnia 2025 r. (sygn. WBMiP-III.3120.392.2025.JR) wyjaśnił, że w przypadku garaży podziemnych nie może być mowy o budowlach. Z pytaniem wystąpiła spółka, która zajmuje się zarządzaniem i wynajmowaniem nieruchomości komercyjnych. Dotyczyło ono klasyfikacji parkingu znajdującego się częściowo w obrysie kondygnacji parku handlowego, na poziomie -1. Częściowo również nad nim znajduje się parking naziemny na poziomie, który stanowi zadaszenie części parkingu podziemnego. Co więcej parking, którego dotyczyło pytanie:

• nie został wydzielony w całości z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, a rolą znajdujących się częściowo w jego konstrukcji murków, słupów i filarów jest podtrzymywanie konstrukcji obiektu, a nie wydzielenie go z przestrzeni,
• nie jest zintegrowany w całości z budynkami parku handlowego, w tym za pomocą klatek schodowych lub wind prowadzących do jego wnętrza. Obsługa obiektu w całości odbywa się z poziomu -1;
• ma autonomiczne wjazdy i wyjazdy, systemy oświetlenia i odwodnienia niezależne od budynków parku handlowego,
• służy wyłącznie parkowaniu pojazdów klientów sklepów parku handlowego.

Spółka uważała, że nie stanowi on budynku ani jego części.

Prezydent Gdańska nie zgodził się jednak z tym, że omawiany parking należy zakwalifikować do kategorii budowli, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l., tj. obiektów niebędących budynkami, wymienionych w załączniku nr 4 do u.p.o.l. wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.

– W tym zakresie w załączniku nr 4 do u.p.o.l. w poz. 24 jako obiekt stanowiący budowlę wprost wskazano wyłącznie parking znajdujący się poza budynkiem. Przepis ten nie dotyczy zatem parkingów stanowiących część budynku, co ma miejsce w niniejszej sprawie – wyjaśnił organ. ©℗