176 miejsc rozdzielanych jest drogą wyborów w okręgach jednomandatowych, zaś do 152 miejsc poprzez głosowanie na listy partyjne w 20 okręgach wyborczych, na jakie podzielone jest terytorium państwa. Ponadto co najmniej 58 miejsc stanowi pulę do rozdziału między listy ogólnokrajowe, by złagodzić partiom różnice w przydziale mandatów z obu rodzajów głosowania.

W pierwszej turze wyborca oddaje oddzielnie dwa głosy: jeden na kandydata z okręgu jednomandatowego, a drugi na lokalną listę partyjną, bez możliwości zaznaczenia swych preferencji dla któregokolwiek z figurujących na niej kandydatów.

By zarejestrować swą listę partyjną w jednym z 20 okręgów, dane ugrupowanie musi tam przedtem wystawić indywidualnych kandydatów w co najmniej jednej czwartej tamtejszych okręgów jednomandatowych, ale nie mniej niż w dwóch. W rywalizacji o miejsca z list krajowych uczestniczą partie, które wystawiły swe listy w co najmniej siedmiu spośród 20 okręgów.

W pierwszej turze mandaty zdobywają ci kandydaci, którzy w okręgach jednomandatowych uzyskali ponad połowę wszystkich oddanych tam głosów. Tam, gdzie to nie nastąpiło, w dwa tygodnie później odbywa się tura druga - z udziałem wszystkich kandydatów, którzy w turze pierwszej zdobyli co najmniej 15 proc. całości oddanych głosów.

By uczestniczyć w rozdziale miejsc z głosowania na listy w 20 okręgach dane ugrupowanie musi zdobyć co najmniej 5 proc. głosów w skali całego kraju. W przypadku koalicji dwupartyjnych i większych próg ten wzrasta odpowiednio do 10 i 15 proc. Jeśli przy zastosowanej tutaj metodzie proporcjonalnego rozdziału mandatów metodą Hagenbacha-Bischoffa nie można rozstrzygnąć losów jednego lub więcej z nich, przypadają one ugrupowaniu, które zdobyło w danym okręgu co najmniej dwie trzecie wszystkich głosów. W razie braku takiego ugrupowania mandaty te dolicza się do puli, rozdzielanej drogą rywalizacji list ogólnokrajowych.

By głosowanie w okręgu jednomandatowym lub na listy okręgowe było ważne, niezbędne jest osiągnięcie wymaganego progu frekwencji. Jeśli w pierwszej turze w danym okręgu jednomandatowym wzięła udział połowa lub mniej uprawnionych, jest ona unieważniana, a w turze drugiej biorą tam udział wszyscy kandydaci i wszystkie listy z tury pierwszej. Dla ważności tury drugiej wystarcza frekwencja co najmniej 25 proc. - jeśli jej zabraknie, dla rozstrzygnięcia losu tamtejszego pojedynczego mandatu urządza się wybory dodatkowe. Natomiast nierozdzielone z powodu anulowania drugiej tury miejsca z list okręgowych powiększają pulę mandatów, podporządkowanych rywalizacji list ogólnokrajowych.

Ilość mandatów, jakie otrzymują z tych list poszczególne partie, ustalana jest według proporcjonalnego systemu d'Hondta, a wymogiem podstawowym jest uzyskanie co najmniej 5 proc. głosów w skali całego państwa. Dla każdego ugrupowania bierze się pod uwagę łączną liczbę głosów, oddanych w okręgach jednomandatowych w pierwszej turze na tych ich kandydatów, którzy w obu rundach nie zdobyli tam mandatów, jak też głosów, które nieskutecznie oddano w pierwszej turze na listy okręgowe. (PAP)

dmi/ ap/

int.