Przepisy nie zawierają wymogu, aby wyposażenie stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej sfinansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON) posiadało szczególne właściwości, dostosowane do jego potrzeb. Nie musi też być specjalistycznym sprzętem.
Tak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Łodzi, który zajmował się skargą dotyczącą gospodarowania pieniędzmi ZFRON. Złożył ją pracodawca, który ze środków tego funduszu kupił program komputerowy do obsługi kadrowo-płacowej jako element wyposażenia stanowiska pracy pracownika z dysfunkcją zdrowotną. Gdy jednak zwrócił się do urzędu skarbowego o wydanie dla tego wydatku zaświadczenia o uznaniu go za pomoc de minimis, fiskus odmówił jego wystawienia. Uzasadnił to tym, że z zebranego materiału dowodowego nie wynika, że oprogramowanie jest szczególnie przystosowane do potrzeb konkretnej osoby, która zmaga się z niepełnosprawnością ruchową. To oznacza, że pracodawca może zakupić je dla każdego innego pracownika biurowego zatrudnionego na stanowisku specjalisty ds. płac, bez względu na to, czy posiada on orzeczony stopień niepełnosprawności.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.