Polak nie zawsze na polskich zasadach

Sąd Najwyższy
Wybór prawa polskiego jako podstawy nawiązania stosunku pracy nie zawsze jest prawidłowy, zwłaszcza gdy umowę zawiera instytucja mająca siedzibę za granicą z obywatelem Polski, który stale zamieszkuje za granicą, a przepisy polskie są mniej korzystne dla pracownika niż zagraniczne – orzekł Sąd Najwyższy.ShutterStock
14 listopada 2019

Wybór prawa polskiego jako podstawy nawiązania stosunku pracy nie zawsze jest prawidłowy, zwłaszcza gdy umowę zawiera instytucja mająca siedzibę za granicą z obywatelem Polski, który stale zamieszkuje za granicą, a przepisy polskie są mniej korzystne dla pracownika niż zagraniczne – orzekł Sąd Najwyższy.

Sabina S. była obywatelką polską zamieszkałą na stałe w Wielkiej Brytanii. W 2013 r. została zatrudniona w jednym z wydziałów ambasady polskiej w Londynie. Ambasada zawarła z nią umowy o pracę, najpierw na okres próbny, a potem na czas określony. Na podstawie umów terminowych kobieta przepracowała ponad cztery lata. Gdy w 2017 r. jej umowa się zakończyła, pozwała ambasadę, żądając ustalenia istnienia stosunku pracy.

Pozostało 86% treści
Wybierz pakiet i czytaj bez ograniczeń.

Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.

Autopromocja
381536mega.png
381439mega.png
381499mega.png