Z wnioskiem o podjęcie uchwały zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego rzecznik praw obywatelskich prof. Marcin Wiącek. Wskazywał na dwie rozbieżne linie orzecznicze NSA dotyczące stosowania art. 189f k.p.a. w postępowaniach w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie przepisów rozdziału 4d ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2021 r. poz. 888 ze zm.). Przepis k.p.a. wskazuje, że organ administracji publicznej odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu m.in., jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa.
Rzecznik argumentował, że art. 189f powinien być stosowany w odniesieniu do kar z ustawy czystościowej, ponieważ intencją ustawodawcy nowelizującego kodeks postępowania administracyjnego, poprzez wprowadzenie działu IVa, było „unormowanie podstawowych zasad wymierzania administracyjnych kar pieniężnych z zagwarantowaniem ogólnego standardu ochrony prawnej podmiotów podlegających karze za popełnienie deliktu administracyjnego”. Taki sam pogląd wyraził rzecznik małych i średnich przedsiębiorców, który włączył się do sprawy.