Zasady ustalania i ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami wyznacza ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej: u.u.c.p.g.). W art. 6i ust. 1 pkt 3 u.u.c.p.g. postanowiono, że „obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku nieruchomości z domkiem letniskowym lub wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe powstaje za rok bez względu na długość okresu korzystania z nieruchomości”. Zgodnie zaś z art. 6j ust. 3b u.u.c.p.g. uchwalana przez radę gminy „ryczałtowa stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla tego typu nieruchomości nie może być wyższa niż 10 proc. przeciętnego miesięcznego dochodu rozporządzalnego na jedną osobę ogółem”.
Warto odnotować stanowiska prezentowane przez organy nadzoru nad działalnością gminy w zakresie uchwał ustalających opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W uchwale Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Rzeszowie z 12 stycznia 2021 r. (znak I/50/2021) stwierdzono np., że: „W świetle art. 6j ust. 3b u.u.c.p.g. stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi organ stanowiący ustala od nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy, lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, a nie od domku letniskowego. Oznacza to, że opłata ustalana jest od nieruchomości niezależnie od tego, ile domków letniskowych znajduje się na danej nieruchomości”. W podobnym tonie wypowiedziało się Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Łodzi w uchwale z 12 sierpnia 2020 r. (znak 32/128/2020), gdzie podkreślono, że: „Liczba domków znajdujących się na nieruchomości nie ma wpływu na wysokość opłaty, którą ma uiścić właściciel nieruchomości, o której mowa w art. 6j ust. 3b u.u.c.p.g.”.