W wyborach do Parlamentu Europejskiego uzyskała 311 018 głosów, startowała z pierwszego miejsca list Platformy Obywatelskiej w Warszawie. Pokonała "jedynkę" PiS Michała Kamińskiego.

Na razie nie deklaruje, czy zrezygnuje ze stanowiska komisarza ds. polityki regionalnej. Zapowiedziała, że będzie o tym rozmawiać z premierem Donaldem Tuskiem. "Na razie cieszę się bardzo, że jestem komisarzem z poparciem społecznym" - mówiła w poniedziałek.

Zaznaczyła, że decyzja o jej przyszłości to "decyzja premiera". "Jestem gotowa pracować dla Polski w Europie, wszędzie tam, gdzie może to być użyteczne" - deklarowała.

W trakcie kampanii podkreślała swoją wiedzę o unijnych regionach, których odwiedziła ponad 250; zapowiadała, że zamierza pilnować pogłębiania integracji europejskiej i budowania pozycji UE na świecie.

Za decyzję o kandydowaniu z list PO skrytykował Huebner szef SLD Grzegorz Napieralski. Jego zdaniem zrobiła ona nagle ideowy zwrot "dla prywatnego interesu, pensji europejskiej". Dotychczas Huebner - mimo że bezpartyjna - kojarzona była z lewicą (w latach 1970-1987 była członkiem PZPR).

Komisarz tłumaczyła, że nigdy nie była członkiem SLD ani nie jest członkiem PO, a od początku pracy w administracji państwowej zajmowała się sprawami europejskimi, które miały charakter ponadpartyjny. Utrzymywała też, że Sojusz nie proponował jej kandydowania do PE, natomiast zrobił to premier Donald Tusk.

Od początku lat 90. polityczna aktywność Huebner związana była z rządami SLD - początkowo koalicją wyborczą lewicowych ugrupowań politycznych (partii, związków zawodowych i ich federacji oraz stowarzyszeń społecznych), utworzoną jako komitet wyborczy w 1991 roku, której główną siłą była SdRP.

Na początku lat 90. Huebner przewodniczyła Społecznej Radzie Planowania przy Centralnym Urzędzie Planowania, w 1994 r. została doradcą wicepremiera Grzegorza Kołodki ds. społecznych, w latach 1994-1996 była wiceministrem przemysłu i handlu. Jako główny negocjator, w 1996 roku doprowadziła Polskę do członkostwa w OECD.

Jesienią 1996 r., jako pełnomocnik rządu, organizowała Urząd Komitetu Integracji Europejskiej, a po przegranych przez SLD wyborach w 1997 roku, została szefową Kancelarii Prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego. Funkcję tę pełniła do jesieni 1998, kiedy została wiceprzewodniczącą Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ. Od 2000 r. była szefem tej Komisji (w randze zastępcy sekretarza generalnego ONZ).

W listopadzie 2001 r. po wygranych przez SLD wyborach parlamentarnych przejęła w polskim rządzie odpowiedzialność za problematykę integracji europejskiej: została sekretarzem Komitetu Integracji Europejskiej, szefem Urzędu KIE i sekretarzem stanu w MSZ. Po wygranym referendum w sprawie członkostwa Polski w UE (czerwiec 2003 r.), została ministrem bez teki.

Jako przedstawiciel rządu była też jednym z trzech polskich członków Konwentu UE, który przygotowywał tekst unijnej konstytucji (nie udało się jej jednak wprowadzić w życie).

W maju 2004 r. została komisarzem, członkiem Komisji Europejskiej przy Pascalu Lamy, francuskim komisarzu ds. handlu. W listopadzie 2004 roku została komisarzem ds. polityki regionalnej w nowym składzie KE, kierowanym przez Jose Manuela Barroso.

W mediach pojawiły się spekulacje, że startując w wyborach do PE, Huebner zabiega jednocześnie o mianowanie na drugą kadencję w Komisji Europejskiej. Sama komisarz pytana o to, powiedziała jedynie, że jest gotowa służyć Polsce w dowolnym miejscu - zarówno w Komisji, jak i w Parlamencie. Na czas kampanii wyborczej - otrzymała trzytygodniowy urlop z KE.

Huebner urodziła się w 1948 roku w Nisku nad Sanem, studiowała na Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie (dziś: Szkoła Główna Handlowa). W 1974 roku doktoryzowała się na tej uczelni, sześć lat później uzyskała stopień doktora habilitowanego, a w 1992 roku otrzymała tytuł profesora nauk ekonomicznych.

Jest wykładowcą w Katedrze Ekonomii Rozwoju i Polityki Ekonomicznej SGH, wykładała na zagranicznych uczelniach. Otrzymała kilka tytułów doktora honoris causa w dziedzinie ekonomii, prawa i nauk politycznych m.in. Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu i Uniwersytetu Sussex.

Trudno znaleźć informacje dotyczące pozazawodowego życia Huebner. W jednym z wywiadów powiedziała, że pracuje w czterech językach: polskim, angielskim, hiszpańskim i francuskim, a trochę gorzej zna rosyjski. Uczy się niemieckiego, a w liceum uczyła się łaciny i greki.

Pytana o ulubione zajęcia w czasie wolnym odparła, że nie ma czasu wolnego. PAP powiedziała, że uwielbia jeździć na nartach, jeździ też na rowerze i stara się regularnie chodzić na siłownię (najczęściej udaje się jej to w hotelach). Lubi także chodzić po górach, a z muzyki najbardziej lubi jazz. Ponadto w czasie rozlicznych podróży pasjami rozwiązuje sudoku.

Jest rozwiedziona. Ma dwie dorosłe córki: Ewę i Karolinę.(PAP)

bba/ par/ bk/