Kwestie związane z funkcjonowaniem oddziału podmiotu zagranicznego w Polsce regulują przepisy ustawy z 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Polski przedsiębiorcy zagraniczni mogą tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium naszego kraju. Przy czym przez oddział rozumie się wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności (art. 3 pkt 4 ww. ustawy). Taki zakres działalności oddziału może obejmować jedynie przedmiot działalności przedsiębiorcy zagranicznego (art. 15). Jednocześnie, zgodnie z art. 19 pkt. 2 ww. ustawy, przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył oddział, jest obowiązany prowadzić dla niego oddzielną rachunkowość w języku polskim zgodnie z przepisami o rachunkowości. Podkreślić więc należy, że oddział przedsiębiorcy zagranicznego nie posiada odrębnej osobowości (podmiotowości) prawnej, a źródłem jego aktywności jest osobowość prawna przedsiębiorcy zagranicznego. Na potwierdzenie warto przytoczyć wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok NSA z 18 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 1773/09), w uzasadnieniu którego wskazano, że „na gruncie u.s.g.d. nie można, zatem wywieść odrębności prawnej oddziału od spółki, którego separacja od «centrali» Spółki polega tylko na funkcjonalnym i przestrzennym wydzieleniu składników siły produkcyjnej. Odrębność taka nie przekłada się jednak na odrębność prawną”.
Księgi