Spór o nową definicję mobbingu. Ofiara musi do szykan podejść rozsądnie?

Postulowana w tzw. pakiecie antydyskryminacyjnym próba przeniesienia z dorobku orzecznictwa do kodeksu pracy modelu rozsądnej ofiary mobbingu (planowany art. 94 [3] par. 9) ma pomóc pracownikom w radzeniu sobie z sytuacjami przemocowymi w miejscu pracy. Także pracodawcom w odróżnianiu rzeczywistego nękania od zdarzeń postrzeganych nieadekwatnie lub subiektywnie za mobbing. A mowa o projekcie nowelizacji kodeksu pracy autorstwa Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (MRPiPS).

Jaka ma być nowa definicja mobbingu?

W świetle cytowanego przepisu przy ocenie, czy zachowania, których doświadczył pracownik, stanowiły mobbing, bierze się pod uwagę zarówno rodzaj obiektywnego oddziaływania na pracownika, jak i jego subiektywne odczucia lub reakcje, gdy są one racjonalne. Jak tylko projekt został upubliczniony, przepis zawierający definicję mobbingu został storpedowany. Jako kłopotliwy ocenił go minister infrastruktury, argumentując, że „subiektywne odczucia to niepoddające się weryfikacji wewnętrzne stany emocjonalne osoby”. „Jakiekolwiek subiektywne odczucia będą odczuciami indywidualnymi, stronniczymi, tendencyjnymi oraz niemożliwymi do jakiejkolwiek obiektywnej weryfikacji” – dodał minister obrony narodowej. Wedle MRPiPS chodzi o wzmocnienie pozycji „słabszych” pracowników, np. niepełnosprawnych, korzystających z uprawnień macierzyńskich czy rodzicielskich czy tych, którym zdrowie odmówiło posłuszeństwa. „Pewne działania kadrowe, których oni doświadczają – w konkretnej sytuacji mogą być oceniane jako mobbing” – uzasadnia resort pracy, podając przykład: notoryczne bezzasadne zobowiązanie pracownika samodzielnie wychowującego dziecko do świadczenia pracy w godzinach nadliczbowych.