Prawo unijne pozwala na to, by pracownik nie otrzymał ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany, zaległy urlop wypoczynkowy.
Ale tylko wtedy, gdy spełnionych jest kilka warunków, m.in. gdy pracownik faktycznie mógł wolne wykorzystać, a firma informowała go, że urlopu nie można kumulować. Tak zdaniem Tamary Ćapety, rzecznik generalnej Trybunału Sprawiedliwości UE, trybunał ten powinien odpowiedzieć na pytania przedstawione przez włoski sąd (trybunał w Lecce).
Opinia została wydana w sprawie urzędnika, który był zatrudniony we włoskiej gminie Copertino. W 2016 r. wypowiedział on umowę o pracę, by przejść na emeryturę. Domagał się uznania prawa do ekwiwalentu pieniężnego za 79 dni urlopu, którego nie wykorzystał w czasie zatrudnienia. Gmina odmówiła, wskazując, że był on świadomy obowiązku wykorzystania urlopu. Wskazała przy tym, że według włoskiego prawa pracownicy w sektorze publicznym w żadnym wypadku nie mają prawa do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop z chwilą ustania stosunku pracy. Sądy włoskie w takich sytuacjach uznają zaś, że wypłata ekwiwalentu jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy urlop nie został rzeczywiście wykorzystany z powodów niezależnych od pracownika (takich jak choroba). Rozpatrujący sprawę sąd miał wątpliwości co do zgodności tego uregulowania z dyrektywą 2003/88/WE dotyczącą niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz.Urz. UE z 2003 r. L 299, s. 9). Wobec tego zwrócił się z pytaniem do TSUE.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.