Z kontekstu podanego stanu faktycznego wnioskować należy, że chodzi o tzw. opłaty dodatkowe, o których mowa w art. 18 ust. 12a i 12b ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Wskazane tam regulacje stanowią o pewnych opłatach sankcyjnych, podwyższonych w stosunku do opłat podstawowych wymienionych w art. 111 ust. 2 i 5 ww. ustawy. Analizując te regulacje prawne, należy dojść do wniosku, że zarówno opłata podstawowa, jak i opłata powiększona o wskaźnik 30 proc. są tożsamymi opłatami, tyle że jedna z nich jest powiększona o stosowną kwotę. Skoro tak, to i na gruncie klasyfikacji budżetowej należy oceniać te opłaty (dochody z ich tytułu) w sposób tożsamy.
W konsekwencji dla obu tych opłat będzie miał zastosowanie paragraf oznaczony jako 048 z cyfrą czwartą 0, czyli „Wpływy z opłat za zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych”. Nie będzie właściwe zastosowanie paragrafu 057, czyli „Wpływy z tytułu grzywien, mandatów i innych kar pieniężnych od osób fizycznych”. Z opisu wynika, że paragraf ten obejmuje wpływy z tytułu grzywien oraz kar od osób fizycznych, wymierzanych i pobieranych przez sądy oraz właściwe organy administracji publicznej, m.in. z tytułu grzywien nakładanych w formie mandatu karnego oraz grzywien i kar pieniężnych wymierzanych na podstawie kodeksu karnego skarbowego. Z powyższych względów zwiększona opłata z tytułu zezwoleń nie może być zakwalifikowana do kategorii obejmującej grzywny, mandaty i inne kary pieniężne.