Klient w polityce rachunkowości ma zapis, że składniki majątku spełniające definicję środków trwałych o wartości początkowej: 1) do 3500 zł ‒ będą odpisywane w koszty zużycia materiałów w momencie oddania do używania, 2) od 3500 zł do 10 000 zł ‒ będą wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz będą amortyzowane jednorazowo w miesiącu oddania do użytkowania tego środka trwałego, 3) powyżej 10 000 zł będą amortyzowane. Przeanalizowano zapisy w księgach i stwierdzono, że w I półroczu tego roku klient zakupił bardzo dużo składników o niskiej wartości. Dlatego zastanawiamy się, czy powinniśmy zacząć je amortyzować bez względu na ich wartość.
Środki trwałe to składniki aktywów, których przewidywany okres użytkowania jest dłuższy niż 12 miesięcy. Ustawa o rachunkowości (dalej: u.r.) wprowadza warunek kompletności i zdatności do użytkowania, aby móc określić, od którego momentu należy rozliczać wartość początkową w koszty poprzez odpisy amortyzacyjne. Z kolei warunek przeznaczenia na własne potrzeby wynika z konieczności odróżnienia ich od inwestycji.
Otwarty katalog
Zawarty w art. 3 ust. 1 pkt 15 u.r. katalog środków trwałych ma charakter otwarty. Przepis wskazuje, że są to w szczególności:
a) nieruchomości, w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.