Pojawienie się myśliwców Su-57E na algierskim niebie stanowi de facto potwierdzenie wielomiesięcznych spekulacji dotyczących ekspansji rosyjskich technologii lotniczych w Afryce Północnej. Choć oficjalne kanały dyplomatyczne obu państw konsekwentnie milczą na temat transferu technologii, branżowi analitycy wskazują na logiczną kontynuację wydarzeń z początku 2025 roku. To właśnie wtedy w algierskich mediach państwowych pojawiły się pierwsze wzmianki o szkoleniach pilotów realizowanych w Rosji, co stanowiło czytelny sygnał przygotowań do wdrożenia nowej platformy bojowej do aktywnej służby.

Algieria skorzystała z rosyjskiej technologii

Kluczowe informacje na temat skali transakcji przyniosły wycieki dokumentacji finansowej koncernu Rostec z końca 2025 roku, o których pisze specjalistyczny serwis Defence Blog. Według dostępnych danych, zamówienie obejmuje 12 egzemplarzy Su-57E oraz 14 myśliwców generacji 4++ Su-35, co sugeruje kompleksową modernizację algierskich sił powietrznych w oparciu o rosyjskie systemy. Harmonogram dostaw, zakładający rozpoczęcie transferu maszyn na przełomie 2025 i 2026 roku, wydaje się być realizowany zgodnie z planem, mimo napiętej sytuacji geopolitycznej i obciążeń rosyjskiego przemysłu obronnego wynikających z trwających konfliktów.

Kontrakt ten budzi jednak kontrowersje ekspertów z Defence Blog, szczególnie w kontekście realnych zdolności bojowych maszyny promowanej jako myśliwiec piątej generacji. Rosyjskie zapewnienia o zaawansowanych cechach stealth (trudnowykrywalności) są regularnie podważane przez zachodnich analityków, którzy wskazują na braki w dopracowaniu płatowca i powłok absorbujących fale radarowe. Co więcej, decyzja o eksporcie maszyn, których rosyjskie siły powietrzne posiadają zaledwie około 20–25 sztuk, budzi pytania o priorytety Kremla w zakresie modernizacji własnej armii kosztem zysków dewizowych.

Rosjanie muszą ratować przemysł zbrojeniowy?

Z perspektywy przemysłowej, sprzedaż wersji Su-57E do Algierii jest postrzegana jako strategiczny ruch mający na celu ratowanie rentowności linii produkcyjnych. Utrzymanie ciągłości pracy fabryk oraz budowa pozycji na rynkach zewnętrznych są kluczowe dla dalszego finansowania rozwoju projektu Su-57. Dla Rosji sukces eksportowy w Afryce Północnej to nie tylko zastrzyk kapitału, ale przede wszystkim narzędzie polityczne, pozwalające na rozszerzenie strefy wpływów w regionie i zademonstrowanie zdolności do handlu zaawansowaną technologią mimo nakładanych sankcji międzynarodowych. Coraz to większe wpływy Moskwy w Afryce Zachodniej szczególnie dotkliwie odczuwane są przez Francję, która traci wpływy gospodarcze w byłych koloniach.