Sytuacja świeżo utworzonego państwa polskiego była zależna przede wszystkim od sytuacji na arenie międzynarodowej. Możliwości gospodarcze, militarne oraz ideologiczne były ściśle powiązane z możliwościami politycznymi polskiego rządu. Ze względu na hiperinflację potrzebne było też ustabilizowanie kursu walutowego kraju.
Trzy najważniejsze dominanty w polityce gospodarczej to były: reforma finansów publicznych połączona z nowym modelem finansowania państwa. Drugim problemem była reforma rolna i jej społeczne oraz finansowe koszty. Trzecim zagadnieniem stała się kwestia dalszej rozbudowy portu w Gdyni, będącej „oknem na świat” dla polskiej gospodarki.
Egzekucja zaległości podatkowych oraz podniesienie taryf przewozowych w PKP z lutego 1924 miało by sposobem na zatrzymanie galopującej inflacji w polskiej gospodarce. Realizując profrancuską politykę, Grabski spowodował odwołanie z kraju angielskiej misji finansowej Younga. W tym samym miesiącu Sejm uchwalił nową ustawę wprowadzającą możliwość znacznej podwyżki czynszu, co było istotne ze względu na dużą ilość państwowych mieszkań. W 1922 dokonano reformy, wprowadzając działalność Narodowego Banku Polskiego. Niestety, bilans handlowy Polski był ujemny i wydatki znacznie przewyższały dochody. Istotnym czynnikiem był również pogarszający się eksport na wskutek wojny celnej z Niemcami. 11 stycznia 1924 roku, Sejm uchwalił ustawę o naprawie Skarbu Państwa i reformie walutowej, której autorem był premier i minister skarbu Władysław Grabski. Co ciekawe, kurs wymiany marki polskiej na złotego ustanowiono na 1 800 000:1. Zobacz, jak wyglądały banknoty II RP.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu