Kwestią dopuszczalności wypowiedzenia umowy o pracę na czas określony pracownikowi w wieku przedemerytalnym zajmie się Sąd Najwyższy w poszerzonym, 7-osobowym składzie.
Sprawa dotyczyła pracownika zatrudnionego na czas określony, który został zwolniony za wypowiedzeniem w związku z redukcją zatrudnienia, uzasadnioną przez pracodawcą zmniejszoną ilością zamówień. Problem polegał na tym, że w chwili składania wypowiedzenia pracownik ów był w wieku przedemerytalnym: wypowiedzenie nastąpiło w marcu 2023 r., zaś pracownik w tym czasie miał już niespełna 62 lata (urodził się w czerwcu 1961 r.).
Sąd I instancji uwzględnił odwołanie pracownika i zasądził mu odszkodowanie za niezgodne z prawem wypowiedzenie. Jednak pełnomocnik pracodawcy w apelacji powołał się na wyrok SN z lipca 2011 r. (sygn. II PK 20/11), gdzie stwierdzono, iż jeśli osiągnięcie wieku emerytalnego i uzyskanie w związku z tym uprawnień emerytalnych w ramach obecnie trwającego stosunku pracy nie byłoby możliwe, to art. 39 Kodeksu pracy nie znajdzie zastosowania. Innymi słowy, jeżeli umowa o pracę zakończyłaby się przed osiągnięciem wieku emerytalnego, to nie ma w tym wypadku dla pracownika ochrony przedemerytalnej. Tak było właśnie w przypadku zwalnianego pracownika – był on bowiem zatrudniony na czas określony, a umowa, którą wypowiedział pracodawca, miała zakończyć się w listopadzie 2023 r., a więc sporo czasu przed osiągnięciem wieku emerytalnego. Stan faktyczny pasował więc do rozstrzygnięcia sprzed ponad 13 lat.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.