Davos, Szwajcaria. Na marginesie szczytu ekonomicznego, Donald Trump inauguruje Radę Pokoju - międzynarodowe ciało, które ma wspólnymi siłami rozwiązywać konflikty i kończyć wojny. Podczas przemówienia Trump dziękuje najpierw swojej administracji, a następnie zgromadzonym na ceremonii głowom państw. Jako pierwszego wymienia prezydenta Polski. - Dziękuję również Karolowi Nawrockiemu z Polski. Fantastyczny człowiek. Wygrał bardzo ważne wybory. Jestem z niego bardzo dumny - mówi.

Dzień wcześniej Nawrocki spotkał się z Trumpem, by dyskutować o polityce zagranicznej, bezpieczeństwie i gospodarce. Wyjaśnił też, dlaczego na ten moment nie może formalnie zadeklarować uczestnictwa w Radzie Pokoju. W tym wypadku, Konstytucja nie daje prezydentowi właściwe żadnego pola manewru. Zgodnie z art. 133 ustawy zasadniczej, na przystąpienie Polski do organizacji międzynarodowej zgodę wyrazić muszą rząd, parlament i prezydent.

Konstytucja kontra Mar-a-Lago

Rozmowa w Davos była więc dla prezydenta dyplomatycznym slalomem między zapisami Konstytucji a ambicją bycia kluczowym łącznikiem z nową administracją USA. Nawrocki, nie mogąc dać Trumpowi podpisu, dał mu swoją lojalność i obecność - walutę, która w Mar-a-Lago bywa cenniejsza niż formalne traktaty.

Zanim jednak doszło do uścisku dłoni w Davos, na linii Aleja Szucha - Krakowskie Przedmieście rozegrał się urzędniczy spektakl. Pałac Prezydencki, chcąc zachować pozory konstytucyjnej czystości, zwrócił się do MSZ o oficjalną opinię w sprawie Rady Pokoju. Dla resortu Radosława Sikorskiego był to niemały orzech do zgryzienia. Opinia negatywna dawałaby Nawrockiemu możliwość oskarżenia rządu o sabotaż relacji z najważniejszym sojusznikiem, z kolei zielone światło oznaczałoby polityczną kapitulację i zgodę na to, by prezydent samodzielnie meblował polską dyplomację w Waszyngtonie.

Unik MSZ

W tej sytuacji rządzący postawili na dyplomatyczny ghosting. Kiedy dokument w końcu dotarł do Kancelarii Prezydenta - tuż przed spotkaniem z Trumpem - okazało się, że jest on urzędniczą wydmuszką. Resort, jak ustaliła Wirtualna Polska, zamiast merytorycznych wytycznych, przesłał zbiór oczywistości o „potrzebie dalszych analiz”, co sprowokowało prezydenta do gorzkiej konstatacji. - Opinia jednego z wicedyrektorów jednego z departamentów Ministerstwa Spraw Zagranicznych to trochę mało, jak na moment, w którym zmienia się pewna geopolityka świata i powstaje nowa organizacja międzynarodowa. (...) Jest to nie do końca poważne, jeśli chodzi o współpracę Ministerstwa Spraw Zagranicznych z Kancelarią Prezydenta - ocenił Karol Nawrocki.

Pułapka Rady Pokoju

Postawa MSZ nie była jednak wyłącznie przejawem partyjnej złośliwości. W Warszawie obawy budzi natura samej Rady - obecność Białorusi, zaproszenie dla Rosji i prawo weta zarezerwowane dla samego Trumpa. Z perspektywy rządu wejście do tak skonstruowanego gremium byłoby skokiem w nieznane.

Mimo ciężarków założonych przez rząd, Nawrocki wyszedł z opresji obronną ręką. Świetnie rozegrał Trumpa, dając mu do zrozumienia, że Polska jest żywotnie zainteresowana uczestnictwem, jednocześnie budując wizerunek lidera, który musi zmagać się z wewnętrznymi kłodami.

Prezydent wraca z Davos z publicznym namaszczeniem, które stawia rząd pod ścianą. Strategia „dalszych analiz” wkrótce się wyczerpie - Donald Tusk i Radosław Sikorski będą musieli w końcu zająć twarde stanowisko: albo wejść do gry na warunkach Trumpa, albo zaryzykować otwarty konflikt z Waszyngtonem, podczas gdy „fantastyczny człowiek” z Pałacu Prezydenckiego będzie trzymał rękę na pulsie nowej geopolityki.