Eksport demokracji? To możliwe, ale nie siłą

Godny uwagi jest fakt, że amerykańska interwencja doprowadziła do upadku Saddama Husajna i osłabienia Asada – świeckich dyktatorów, których rządy sprzyjały rozszerzaniu oświaty, emancypacji kobiet i wprowadzaniu innych zmian w tradycyjnych społeczeństwach muzułmańskich, które to zmiany oznaczały zbliżenie do Zachodu. Prezydent George W. Bush sądził, że Saddam Husajn nie był „naprawdę pobożny”. Bush sympatyzował z pobożnymi, gdyż sam należał do „odrodzonych chrześcijan” (new-born Christians). Fakt, że posługiwał się on hasłami i argumentami religijnymi, fundamentalistyczna propaganda muzułmańska traktowała jako dowód, że państwa zachodnie powracają do... wojen krzyżowych. Naturalnie nie pomagało to nielicznym w świecie islamu zwolennikom demokracji. Wznowione w wyniku zachodniej interwencji w Iraku podziały i konflikty, a także wojna domowa w Syrii ułatwiły powstanie na terenach tych państw Państwa Islamskiego. Nastąpiło kolejne osłabienie szans na demokrację na Bliskim Wschodzie.