Choć unijne rozporządzenia (2023/2831 i 2023/2832) zmieniające zasady udzielania pomocy de minimis, które weszły w życie 1 stycznia 2024 r., nie wymagają implementacji, to brak odniesień do nich w polskim prawie dezorientuje firmy.

Dlatego UOKiK przygotował projekt nowelizacji niektórych ustaw związanych z udzielaniem pomocy de minimis. Zmiany mają na celu przede wszystkim aktualizację krajowych regulacji do obowiązujących przepisów europejskich. Mają więc głównie charakter techniczny – w odpowiednich ustawach niezbędne jest zaktualizowanie odesłań do obecnie obowiązujących rozporządzeń. Bez tego mamy chaos, a przedsiębiorcy mają wątpliwości, jaki stosować wzór zaświadczenia o pomocy de minimis udzielonej zgodnie z nowymi unijnymi rozporządzeniami, a nawet które rozporządzenie jest właściwe?

Pierwsze rozporządzenie, tzw. ogólne, zwiększa limit pomocy de minimis z 200 tys. do 300 tys. euro. Usuwa odrębny limit (100 tys. euro) dla przedsiębiorstw prowadzących działalność zarobkową w zakresie drogowego transportu towarów. Nowy, ogólny, limit dla nich to 300 tys. euro. Unijny akt usuwa też zakaz wykorzystania pomocy de minimis na nabycie pojazdów przeznaczonych do transportu drogowego towarów. Zmienia również sposób obliczania trzyletniego okresu przy sumowaniu limitu – z lat podatkowych na okres trzech minionych lat. Przykładowo, jeżeli wniosek jest składany 22 maja 2024 r., to będzie brany pod uwagę okres od 22 maja 2021 r. do 22 maja 2024 r.

Z kolei przepisy rozporządzenia 2023/2832 mają zastosowanie wyłącznie do podmiotów świadczących tzw. usługi w ogólnym interesie gospodarczym (UOIG). Z wyjaśnień UOKiK wynika, że można do nich zaliczyć np. usługi: transportu publicznego, komunalne, telekomunikacyjne, pocztowe, radiowo-telewizyjne, a także opiekę zdrowotną i socjalną, w tym nad osobami starszymi czy niepełno sprawnymi. W przypadku tych podmiotów rozporządzenie zwiększa limit pomocy de minimis z 500 tys. do kwoty 750 tys. euro w okresie trzech lat dla jednego przedsiębiorcy.

Usuwa też zakaz udzielania tej pomocy przedsiębiorstwom działającym w sektorze węglowym, znajdującym się w trudnej sytuacji i prowadzącym działalność zarobkową w zakresie transportu drogowego towarów. W przypadku podmiotów, które można zakwalifikować jako UOIG, również zmienia się sposób obliczania trzyletniego okresu przy sumowaniu limitu – na taki, jak u pozostałych. ©℗