Był konsultantem instytucji krajowych i międzynarodowych, w tym polskich ministerstw i Programu Narodów Zjednoczonych do spraw Rozwoju. W latach 2005-2011 przewodniczył Polskiemu Towarzystwu Socjologicznemu. Specjalizuje się w badaniu ruchów społecznych, socjologii kultury i społeczeństwa obywatelskiego, a także w kwestiach społecznych aspektów ochrony środowiska.

Po tegorocznych wyborach parlamentarnych wszedł do Sejmu, jako poseł PiS. Choć od kilku lat jest związany z tą partią, jej członkiem został dopiero w 2015 roku.
Stał się znany w świecie polityki w lutym 2013 roku, gdy Prawo i Sprawiedliwość zgłosiło jego kandydaturę na premiera rządu technicznego, razem z wnioskiem o konstruktywne wotum nieufności wobec gabinetu Donalda Tuska. Sejm odrzucił wniosek, podobnie, jak drugi taki, złożony w Sejmie przez PiS w 2014 roku.
15 lutego 2014-go Piotr Gliński stanął na czele nowo powołanej rady programowej PiS.

Wcześniej, w latach 90. Piotr Gliński działał w Wyborczej Koalicji Liderów Ekologicznych, należał do Unii Wolności.

W 2010 roku prezydent Lech Kaczyński powołał go w skład Narodowej Rady Rozwoju. Potem profesor Gliński został członkiem komitetu naukowego II i III Konferencji Smoleńskiej z lat 2013-2014 zajmującej się katastrofą samolotu prezydenckiego.

Urodził się 20 kwietnia 1954 roku. Ukończył studia w Instytucie Nauk Ekonomicznych oraz w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Potem kolejno uzyskał stopień doktorski, habilitację, a w 2008 roku - tytuł profesora nauk humanistycznych.