Konfederacja w swoim przekazie odpowiada na oczekiwania części kobiecego elektoratu. Bez 30- i 40-letnich Polek nie mogłaby marzyć o dwucyfrowym poparciu w sondażach.
Mam mocne przekonanie, że popularne dziś wyobrażenie o tym, kim są wyborcy Konfederacji, nie odzwierciedla w pełni rzeczywistości. Politycy tacy jak Janusz Korwin-Mikke czy Grzegorz Braun z pewnością pomogli temu ugrupowaniu zdobyć poparcie w środowiskach antyszczepionkowych czy wśród młodych mężczyzn często kojarzonych (nie do końca słusznie) z ruchem tzw. inceli. Tyle że nie dałoby to mu dwucyfrowego wyniku w sondażach, który obserwujemy od pewnego czasu. Muszą zatem istnieć inne emocje zachęcające do wskazania Konfederacji jako partii pierwszego wyboru.
W przestrzeni publicznej co rusz pojawiają się opinie, że żadna kobieta – a już zwłaszcza wyemancypowana – nie zagłosuje na Janusza Korwin-Mikkego i jego kolegów. A jeśli rozważa ich poparcie, to musi być zwolenniczką tradycyjnego, patriarchalnego modelu rodziny czy nawet sama reprezentuje ruch tzw. tradwives. Nie neguję, że taka grupa kobiet istnieje. Jednak trudno mi uwierzyć, że liczy więcej niż kilka, kilkanaście tysięcy osób. A jednak bez kobiet Konfederacja nie mogłaby marzyć o poparciu oscylującym wokół 12–15 proc. (co przekłada się na około 2,5–3 mln głosów). Stawiam więc hipotezę, że muszą istnieć inne czynniki, które skłaniają je do głosowania na tę partię. Mam tu konkretnie na myśli 30- i 40-latki, nierzadko prowadzące działalność gospodarczą, które trudno wrzucić do szufladki z napisem „zwolenniczki patriarchatu”.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.