Kluczowa inwestycja energetyczna zaczyna łapać poślizg

Drugi polski gazoport zgodnie z planami rządu ma być gotowy za trzy lata. Inaczej niż w Świnoujściu w Trójmieście przypływający statkami skroplony metan ma być magazynowany i przetwarzany do stanu gazowego na pływającej jednostce, która będzie cumować w Zatoce Gdańskiej – ok. 3 km od wybrzeża. Dalej gaz ma być transportowany rurociągami w głąb Polski. Część lądowa już jest budowana. Na początku stycznia 2024 r. podpisano też umowę z japońskim armatorem, który dostarczy jednostkę pływającą. Opóźnienie łapie jednak część morska – obejmująca m.in. pogłębienie dna morskiego oraz budowę na morzu nabrzeża cumowniczego i gazociągu, który przebiegnie pod dnem morza i dalej połączy się z rurami biegnącymi w głąb kraju. Rządowa spółka Gaz-System blisko dwa lata prowadziła przetarg na wykonawcę tych prac. Wreszcie na początku kwietnia podpisano umowę z konsorcjum, którego liderem jest turecka firma GAP. Na wtorkowym posiedzeniu sejmowej komisji gospodarki morskiej wiceprezes Gaz-Systemu Adam Bryszewski zapewniał posłów, że dotrzymanie terminu realizacji terminalu gazowego na przełomie lat 2027 i 2028. nie jest zagrożone. Według informacji DGP dotrzymanie tego terminu będzie jednak trudne. Jak się dowiedzieliśmy, wbrew deklaracjom przedstawionym przez Turków na etapie przetargu nie dysponują oni sprzętem niezbędnym do rozpoczęcia pierwszego etapu prac – chodzi o roboty pogłębiarskie. Są one wykonywane ze statku, który dzięki odpowiednim urządzeniom pobiera piasek z dna morskiego.