Polska chce zapłacić USA 2 mld dolarów za stałe bazy wojskowe – taki tytuł nosiła jedna z ostatnich publikacji dotyczących Polski w prestiżowym portalu Politico. Wczoraj wpływowy emerytowany amerykański generał Ben Hodges, do niedawna dowódca US Army w Europie, zaapelował, by takich baz w Polsce nie umieszczać. Argumentował, że podstawą sukcesu Sojuszu Północnoatlantyckiego jest jednomyślność jego członków. A taka decyzja, o stałej obecności wojsk USA w Polsce, budzi sprzeciw m.in. w Niemczech. Hodges uważa także, że nie ma sensu karmić lęków Rosji, że NATO zbliża się do jej granic, i twierdzi, że obecność rotacyjna jest dobra ze względów militarnych, bo pozwala wojskom regularnie trenować przerzucanie dużych sił.
Te dwa artykuły pokazują, że polskie starania o obecność stałych baz USA zostały zauważone. Z zainteresowaniem będę śledził debatę na ten temat w Senacie USA (ma się niebawem odbyć). Jednak oprócz obruszania się (słusznie), że NATO nieco inaczej traktuje swoich członków na wschodniej flance, powinniśmy też odrobić pracę domową. A zadane mamy dużo.
Wojsko Polskie samodzielnie będzie się w stanie bronić przed napaścią ze Wschodu kilka dni. Gdy kilka lat temu powiedział to generał Waldemar Skrzypczak, spotkał się z dużą krytyką. Ale wojskowi wiedzą to od lat. Potencjał militarny Rosji jest nieporównywalnie większy od naszego. Podstawą naszego bezpieczeństwa, poza jak najbardziej sprawną armią, jest zapewnienie naszym sojusznikom możliwości szybkiego przerzucenia wojsk do Polski. W Europie sojusznicze kolumny wojskowe nie mogą się po prostu ot tak przemieszczać. Zawsze potrzebne jest załatwienie zgody na przejazd, a to może zająć tygodnie. O tym, że potrzebna jest „wojskowa strefa Schengen”, wspominany gen. Hodges mówił już trzy lata temu. Ten problem dalej nie jest rozwiązany.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.