Wydana pierwszy raz w 1979 "Etyka i poetyka" Stanisława Barańczaka była książką o literaturze, ale zarazem opisem komunistycznego koszmaru, wyrazem osobistej odwagi i indywidualnego buntu przeciw panującemu wśród intelektualnych elit duchowi konformizmu. Obecna publikacja to pierwsze oficjalne wydanie tej książki w Polsce. Lektura pokazuje, że "Etyka i poetyka" jest nadal boleśnie aktualna.
"Etyka i poetyka" Stanisława Barańczaka to książka wyjątkowa. Tom szkiców literackich napisany przez 30-letniego, pozbawionego pracy, objętego w Polsce zakazem druku i poddanego milicyjnym represjom Barańczaka, miał wówczas siłę dynamitu.
W latach 70. "Etyka i poetyka" była zwierciadłem gierkowskiej rzeczywistości politycznej i kulturalnej. Barańczak pisząc o książkach, pisze przede wszystkim o świecie, w którym żyje. O zakłamaniu, konformizmie elit (znakomity szkic o tomie wierszy dworskiego wówczas poety Ernesta Brylla), codziennych upokorzeniach, jak choćby w eseju o "Kompleksie polskim" Konwickiego, w którym narrator podobnie jak bohaterowie powieści stoi w PRL-owskiej kolejce do sklepu. O brutalności władzy totalitarnej i oporze wobec niej, o literackich próbach prawdziwego opisu rzeczywistości zafałszowanej przez podporządkowane władzy media rzeczywistości. A także o tym, jak zachować godność i ludzką podmiotowość w czasach, w których niemal niezauważalnie, a nawet wręcz dobrowolnie można je stracić.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.