wróć do działu: Prawo
Jest to pisemne oświadczenie woli zbywcy, umieszczane na papierze wartościowym na zlecenie (np. wekslu lub czeku) o przeniesieniu na inną osobę własności dokumentu i wierzytelności, która z niego wynika.
Indos musi zawierać co najmniej podpis zbywcy. Może on zostać umieszczony na dowolnej stronie dokumentu. Jedynie w przypadku weksli i czeków istnieje możliwość zamieszczenia indosu na tzw. przedłużku, czyli na złączonej z wekslem lub czekiem dodatkowej kartce papieru. Osoba przenosząca papier wartościowy na zlecenie przez indos to indosant, zaś osoba, na rzecz której następuje przeniesienie, to indosatariusz.
Indos może być pełny albo in blanco. Indos pełny zawiera oznaczenie indosatariusza oraz podpis indosanta. Indos in blanco nie wymienia indosatariusza, lecz może ograniczać się do samego podpisu indosanta.
Do najbardziej typowych papierów wartościowych na zlecenie, które w praktyce najczęściej przenoszone są w drodze indosu, należą: weksel, czek, dowód składowy, konosament morski na zlecenie, polisa ubezpieczenia morskiego na zlecenie.
Podstawową cechą papierów wartościowych na zlecenie jest to, że wymieniają one wierzyciela, czyli osobę uprawnioną do otrzymania świadczenia z rąk dłużnika, upoważniając go jednocześnie z mocy samego prawa lub wyraźnej klauzuli do wskazania (właśnie przez indos) innej osoby, do której rąk dłużnik powinien spełnić świadczenie.
Weksel i czek są papierami wartościowymi na zlecenie z mocy ustawy, tj. dla dokonania ich skutecznego indosu nie muszą one zawierać zastrzeżenia wyrażającego taką możliwość (czyli klauzuli „na zlecenie”), zaś aby wyłączyć możliwość ich przenoszenia w drodze indosu, trzeba to wyraźnie zastrzec, zamieszczając klauzulę „nie na zlecenie”.
Natomiast inne papiery wartościowe na zlecenie muszą wyraźnie zastrzegać możliwość dokonania indosu (papiery wartościowe na zlecenie z mocy wyraźnej klauzuli).
Arkadiusz Koper
Podstawa prawna