Media ekscytują się tym, kto będzie na pierwszym miejscu na liście wyborczej i skąd będzie startował, ale niestety oglądamy pokaz w wykonaniu kompletnie przeciętnych aktorów, z nielicznymi wyjątkami, a wyjątki są na ogół tępione.
Obawa przed przeciętniactwem, miernotą powodowała wszystkimi wybitnymi teoretykami demokracji już w XIX w. Oczywiście i przed czasami demokracji było wielu marnych polityków czy ludzi po prostu głupich, chociaż byli królami. Był jakiś powód, że sprawowali władzę, legitymizacja nie wynikała z ich talentów politycznych. Politycy w demokracji (nie tylko polskiej) są wybierani teoretycznie jako nasi kompetentni przedstawiciele. I – pozostawiając na boku zasadnicze wątpliwości odnośnie do funkcjonowania idei reprezentacji – jesteśmy skazani na spektakl z doprawdy marnego teatru.
Ponieważ przez kilkanaście lat kierowałem sporą instytucją (wydziałem na uniwersytecie), nauczyłem się odróżniać mało inteligentnych, średnio inteligentnych i wybitnie inteligentnych pracowników. Także studentów. Kiedy więc patrzę na nieustający pokaz mody politycznej, najczęściej widzę mało inteligentnych. W rezultacie treningu nabrali zdolności do mówienia na każdy temat. Bardzo często plotą po prostu głupstwa, a ich domniemana wiedza na temat świata jest nikła. Kiedy zaczynają przytaczać liczby, w kieszeni otwiera mi się nóż szwajcarski. Gotowość do mówienia rzeczy dowolnych na każdy temat: „Polska ma najwięcej studentów w Europie”, „Polska ma najmniej studentów” (obie te wypowiedzi usłyszałem jednego dnia) przypomina marny egzamin ustny. Obrotny kandydat wie, że najlepiej jest coś mówić, ale ponieważ nie wie co, więc mówi cokolwiek.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.