Kanada pachnąca stagnacją. Premier Trudeau ma gotową receptę

Spowolnienie wydaje się usprawiedliwione, biorąc pod uwagę spadek cen ropy naftowej. Kanada jest jej piątym producentem na świecie, większe udokumentowane złoża surowca mają jedynie Wenezuela i Arabia Saudyjska. Problem w tym, że niemal połowa wydobycia przypada na złoża niekonwencjonalne – produkcja surowca z kanadyjskich bitumicznych piasków jest nawet droższa niż z amerykańskich łupków, co sprawia, że na spadku cen Kanada traci relatywnie najwięcej. W tym roku inwestycje w branży wydobycia ropy i gazu mają zamknąć się kwotą 31 mld kanadyjskich dolarów, co oznacza, że w porównaniu z rekordowym 2014 r. będą niższe o 62 proc. W ślad za inwestycjami i spadającą rentownością energetyczne koncerny tną zatrudnienie – stopa bezrobocia w żyjącym z wydobycia stanie Alberta wzrosła do 8,6 proc., najwyższego poziomu od pierwszej połowy lat 90. Z opublikowanych w zeszłym tygodniu danych wynika, że stopa zatrudnienia w skali całej gospodarki obniżyła się do 60,9 proc. – najniższego poziomu od grudnia 2001 r. Prognozy, które mówiły, że w tym roku tempo wzrostu gospodarczego, po słabym zeszłorocznym wyniku na poziomie 1,1 proc., podniesie się do 1,7 proc., są już nieaktualne. Niektórzy eksperci zakładają, że PKB Kanady zwiększy się w tym roku nie więcej niż o 1 proc.

Zobacz także

Neoliberałowie nie chcą oddać zdobytej hegemonii. Wolą się upierać, że to świat zwariował

Zapisz na później

Na niedomagania gospodarki Justin Trudeau, uznawany przez prasę bulwarową za najprzystojniejszego premiera na świecie, ma już gotową receptę – tak jak obiecał w zeszłorocznej kampanii wyborczej, w ciągu najbliższych 10 lat zamierza przeznaczyć na wydatki infrastrukturalne 120 mld dol. kanadyjskich. W skład pakietu stymulacyjnego wchodzą także obniżki podatków dla klasy średniej i program wsparcia dla rodzin z dziećmi o najniższych dochodach. Ten ostatni nie będzie tak hojny jak jego polska wersja – ma kosztować 5 mld dolarów kanadyjskich rocznie, czyli równowartość 0,2 proc. PKB. Koszty „Rodziny 500 plus” to około 1 proc. PKB.