Pierwsze przypadki zachorowań na COVID-19 zostały zgłoszone Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) 31 grudnia 2019 r. Niespełna trzy miesiące później wirus SARS-CoV-2 okazał się wysoce zakaźny i szybko rozprzestrzenił się w wielu rejonach świata osiągając rozmiary pandemii, którą WHO ogłosiła 11 marca 2020 r. Zgodnie z pierwotnymi zaleceniami WHO najlepszym sposobem zapobiegania i spowolnienia transmisji wirusa było zachowanie dystansu, noszenie odpowiednio dopasowanej maski, częste mycie rąk i używanie środków dezynfekujących. W związku z wystąpieniem stanu epidemii na całym świecie, w tym również w Polsce, wprowadzano określone restrykcje im.in. nakaz zasłaniania nosa i ust w miejscach publicznych. COVID-19 w drastyczny sposób przypomniał, jak ważne jest ludzkie zdrowie i gwałtownie przyspieszył tempo rozwoju technologii podnoszących poziom ochrony zdrowia społeczeństwa.

Wśród priorytetowych obszarów, nad którymi pracują naukowcy Sieci Badawczej Łukasiewicz, są badania nowych materiałów do zastosowania w medycynie, nowoczesna i spersonalizowana diagnostyka oraz terapie medyczne oparte na inżynierii białek i wykorzystaniu sztucznej inteligencji i biosensorów. Łukasiewicz prowadzi również projekty służące rozwojowi zaawansowanych metod i narzędzi wpływających na poprawę całego procesu leczenia, w tym: obsługi pacjentów, efektywności zarządzania i procesów logistycznych w ośrodkach zdrowia. W innowacyjne działania kierunku działalności Łukasiewicza: Zdrowie wpisuje się także tworzenie aplikacji komputerowych, systemów eksperckich i zaawansowanych baz danych.

Podejmując działania mające na celu produkcję środków ochrony osobistej oraz masek medycznych, na potrzebę rynku (deficyt środków ochronnych) odpowiedział jeden z łódzkich instytutów Sieci Badawczej Łukasiewicz – Instytut Biopolimerów i Włókien Chemicznych. Korzystając z własnych doświadczeń w przetwórstwie polimerów, we współpracy z innym reprezentantem Sieci Badawczej Łukasiewicz – Instytutem Materiałów Polimerowych i Barwników, uruchomił produkcję polipropylenowej włókniny o wysokiej skuteczność filtracji bakterii (BFE > 98 proc.), która jest dostępna w sprzedaży.

Idąc krok dalej, Łukasiewicz–IBWCh skomercjalizował proces produkcji masek medycznych, które są obecnie dostępne na rynku. Z nowego raportu udostępnionego przez Europejską Agencję Środowiska (EEA – European Environment Agency) wynika, że pandemia COVID-19 ma wymiar nie tylko społeczny, lecz także środowiskowy. Zwiększony popyt na środki ochrony osobistej, w tym półmaski filtrujące czy ochronne maski jednorazowe, pociągnął za sobą wystąpienie nowego problemu – ogromnej ilości odpadów, większej emisji gazów cieplarnianych oraz innych szkodliwych gazów. Szacuje się, że w czasie pandemii zużywanych jest ok. 3 mln jednorazowych masek na minutę, co w ciągu miesiąca daje aż 130 mld. Zakładając, że jednorazowa maska chirurgiczna waży ok. 3,5 g, łączna masa zużywanych co miesiąc masek przekracza 450 ton. Rosnąca świadomość ekologiczna społeczeństwa, a także odpowiedzialność za coraz większą ilość odpadów wymagają wdrażania rozwiązań prośrodowiskowych.

Odpowiedzią na obecne zapotrzebowania rynku są maski ochronne ulegające rozkładowi mikrobiologicznemu. Opracowana przez Sieć Badawcza Łukasiewicz – Instytut Biopolimerów i Włókien Chemicznych maska ochronna stanowi alternatywę dla obecnie stosowanych masek polipropylenowych z uwagi na wykorzystanie komponentów biodegradowalnych. Biodegradacja to proces rozkładu substancji organicznych przez mikroorganizmy na prostsze związki, w tym dwutlenek węgla i wodę. Zastosowanie „zielonych” polimerów umożliwi ograniczenie kosztów związanych z utylizacją lub składowaniem odpadów, a jednocześnie wpisuje się w światowe trendy w zakresie produkcji wyrobów jednorazowego użytku. Przyjazna środowisku maska ochronna stała się bazą pomysłów mających na celu stworzenie nowych „ekologicznych” materiałów stosowanych w wielu gałęziach przemysłu. Łukasiewicz–IBWCh jest otwarty na nowe wyzwania. Jesteśmy po to, by pomóc w rozwiązywaniu problemów.

Partner:

foto: materiały prasowe