Ukraina jest jak USA: fortuny naszych elit powstają na ukradzionych pieniądzach

Paweł Kowal postawił tezę, że polscy politycy powinni sobie darować kontakty z oficjalnymi władzami w Kijowie i prowadzić rozmowy z ukraińskimi oligarchami, którzy mają nad Dnieprem realną władzę.

Dialog nie przyniesie rezultatów, jeśli nie włączy się do niego oligarchów. Ci ludzie wpływają na życie polityczne i gospodarcze. Zarzuca mi się często, że wszedłem do zarządu fundacji Rinata Achmetowa (oligarcha, najbogatszy Ukrainiec, sponsor Partii Regionów – red.) Rozwój Ukrainy. Wszedłem, bo popieram rozwój Ukrainy, zresztą Achmetow zrobił dla niej dużo dobrego. Problem polega na tym, że kiedy mówimy o ukraińskich oligarchach, słowo „ukraińscy” powinniśmy brać w cudzysłów. I nie chodzi mi tu o ich narodowość, choć oczywiście są wśród nich też Tatarzy czy Żydzi. Chodzi o światopogląd. Oni nie są zwolennikami powrotu do ZSRR czy integracji z Rosją. Dla Rosji Ukraina jako terytorium jest już stracona. Możliwa jest za to budowa rosyjskiej Ukrainy, której zwolennikami, być może nawet nieświadomie, są niektórzy nasi oligarchowie.

Z czego to wynika?

Dla nich problem narodowej identyfikacji państwa nie istnieje. Jest kilka wyjątków w rodzaju Ołeksandra Słobodiana (szef m.in. browaru Obołoń – red.), które są świadome swej ukraińskości. Innym nie zależy albo nawet czują do niej wrogość. Drugi problem jest taki, że ukraińscy oligarchowie do dziś żerują na pozostałościach państwowych resursów z czasów sowieckich. To niebezpieczne, bo zamiast proponować nowe kierunki rozwoju gospodarki, dzięki lobbingowi wciąż zawłaszczają majątek państwa. Ale dobrze, że w ogóle są.