Tomasz Wróblewski: Ameryka wciąż silna

Jak w latach 70. czy późniejszej recesji lat 90., Ameryka powoli, ale otrząsa się z zapaści. Uczy się na błędach. Doświadczenia Wietnamu, które tak zaciążyły na reputacji USA, w dziesięć lat później stworzyły z nich jedyną siłę skutecznie dającą odpór komunistycznej ekspansji. Wielki kryzys zaufania epoki Nixona i dzieci kwiatów ostatecznie wzmocnił demokrację. Nawet w najtrudniejszym okresie populistycznych rządów Jimmy’ego Cartera Ameryka nie zrezygnowała z wolności osobistych, a socjalny europejski model nie wyparł zdroworozsądkowego kapitalizmu. Wyścig zbrojeń epoki Reagana nie tylko powalił mur berliński, ale dał Ameryce ogromną przewagę gospodarczą. Kryzys początku lat 90. zatrząsł amerykańskimi firmami. Deficyt miał odebrać jej przewagę w świecie. Ale trzeba było zaledwie kilku lat, żeby Ameryka znowu tryumfowała. W dobie komputerów i internetu zaplecze intelektualne prywatnych, szybko reagujących na potrzeby rynku uczelni okazało się kluczem do rewolucji informatycznej.

Za każdym razem kiedy Ameryka powraca, wydaje nam się, że to jakby nowy kraj. Ale za każdym razem to są te same wartości, które czynią to możliwym. Innowacyjność, konkurencyjność społeczna i gospodarcza, nieskrępowana wolność osobista i ekonomiczna. Dewastująca wojna z islamskim terroryzmem, kryzys finansowy spowodowany nadmiernymi regulacjami państwa i wreszcie zauroczenie lewicującym Obamą faktycznie kosztowały Amerykę wiele. Ale tak jak eksperymenty z państwową służbą zdrowia, wyższymi podatkami, ekodyktaturą i podnoszeniem podatków dla najbogatszych, Ameryka najgorsze czasy zdaje się mieć za sobą.