Lewandowski urodził się w 1951 r. w Lublinie. Pochodzi z rodziny, która wśród swoich przodków ma Leona Frankowskiego, dowódcę powstania styczniowego na ziemi lubelskiej.
W 1974 r. ukończył Uniwersytet Gdański, uzyskując tytuł magistra ekonomii, w 1984 r. doktoryzował się. Na studiach trenował z powodzeniem lekkoatletykę - był akademickim wicemistrzem Polski w sprincie.
W latach 1974-81 był pracownikiem naukowym Uniwersytetu Gdańskiego. Od 1980 do 81 r., a później w latach 1982-89 roku był ekspertem NSZZ "Solidarność". Współpracował z podziemnym pismem liberalnym "Przegląd Polityczny". Pracował także w Polskich Liniach Oceanicznych oraz był wykładowcą na amerykańskim Uniwersytecie Harvarda.
Jako współautor programu powszechnej prywatyzacji w 1989 roku inicjował powołanie Instytutu Badań nad Gospodarką Rynkową w Gdańsku. Rok później zakładał Kongres Liberalno-Demokratyczny, którego był pierwszym przewodniczącym.
W latach 1991-1993 był posłem KLD. Od stycznia do grudnia 1991 r. kierował resortem przekształceń własnościowych w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego, a od lipca 1992 r. do października 1993 r. - w rządzie Hanny Suchockiej. Pełniąc ministerialne stanowisko, w kwietniu 1991 roku otwierał w dawnym gmachu KC PZPR Giełdę Papierów Wartościowych.
Laureat Nagrody Kisiela w 1993 r. przyznawanej przez tygodnik "Wprost".
Od 1997 roku był posłem na Sejm z ramienia Unii Wolności. W 2001 r. zasilił szeregi Platformy Obywatelskiej i startując w tym samym roku z listy tej partii, dostał się do Sejmu.
Od kwietnia 2003 r. Lewandowski był obserwatorem przy Parlamencie Europejskim, a od połowy 2004 r. deputowanym do PE. Zasiadał w Komisji Przemysłu, Handlu Zewnętrznego, Badań i Energii.
W wyborach do PE w czerwcu 2004 r. Lewandowski miał najlepszy wynik wyborczy w woj. pomorskim zdobywając blisko 80 tys. głosów. W 2005 r. był głównym organizatorem obchodów w Brukseli 25. rocznicy powstania Solidarności.
Lewandowski mieszka w Sopocie. Jest żonaty. Ma 30-letnią córkę. (PAP)