Sprawa dotyczyła Ladislava Zdúta, słowackiego przedsiębiorcy. W październiku 2014 r. zarejestrował on w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) oznaczenie graficzne przedstawiające napis „Nehera”. Zarejestrowano je w klasach: 18. – odnoszącej się m.in. do skóry i imitacji skóry, 24. – narzuty na łóżko, maty stołowe oraz 25. – odzież, obuwie, nakrycia głowy.
W czerwcu 2019 r. Isabel Nehera, Jean-Henri Nehera i Natacha Sehnal złożyli wniosek o unieważnienie prawa do tego znaku towarowego. Argumentowali, że uprawniony dokonał zgłoszenia w złej wierze i chciał wykorzystać znaną markę w sposób pasożytniczy. Ich dziadek Jan Nehera założył bowiem w latach 30. XX w. w Czechosłowacji przedsiębiorstwo zajmujące się handlem odzieżą i dodatkami odzieżowymi. Zgłosił wówczas krajowy znak towarowy „Nehera” i go używał. 1 stycznia 1946 r. przedsiębiorstwo zostało znacjonalizowane przez państwo czechosłowackie. Kontynuowało działalność pod nową firmą, której nazwa nie nawiązywała już do nazwiska rodowego założyciela. Jan Nehera opuścił Czechosłowację i przeniósł się do Maroka, gdzie prowadził dwa sklepy odzieżowe do śmierci w 1958 r.