wróć do działu: Prawo
-Jest to czerpanie zysku z udzielania pożyczek na wysoki procent. Wprowadzenie tzw. przepisów antylichwiarskich ustawą z dnia 7 lipca 2005 r., która zmienia kodeks cywilny, ustawę o obligacjach i ustawę o kredycie konsumenckim, wywołało duże kontrowersje. Wcześniej przepisy przeciwdziałające lichwie istniały w polskim porządku prawnym w okresie II Rzeczypospolitej (1924 r. – rozporządzenie Prezydenta RP o lichwie pieniężnej – Dz.U. RP nr 56/24, poz. 574 oraz w 1932 r. – rozporządzenie Ministra Skarbu o lichwie pieniężnej, najwyższych dozwolonych korzyściach majątkowych w pieniężnych stosunkach kredytowych – Dz.U. nr 90, poz. 759), także rozporządzenie Ministra Skarbu i Ministra Sprawiedliwości o lichwie pieniężnej, najwyższych dozwolonych korzyściach przedsiębiorstw, trudniących się czynnościami bankowymi (Dz.U. nr 89, poz. 841).
Maksymalna wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej nie może od 20 lutego 2006 r. w stosunku rocznym przekraczać czterokrotności wysokości stopy kredytu lombardowego NBP. Jeżeli uzgodnione przez strony umowy odsetki przekroczą wysokość odsetek maksymalnych, wówczas należą się odsetki maksymalne. Ten limit odsetek dotyczy również oprocentowania obligacji.
Ograniczenie wysokości opłat wprowadzono również w ustawie o kredycie konsumenckim mającej zastosowanie do wszystkich kredytów w wysokości do 80 tys. zł. Łączna kwota wszelkich opłat, prowizji i innych kosztów związanych z zawarciem umowy nie może przekroczyć 5 proc. udzielonego kredytu konsumenckiego. Nie dotyczy to kosztów związanych z ustanowieniem, zmianą lub wygaśnięciem zabezpieczeń i ubezpieczeń – w tym kosztów ubezpieczenia spłaty kredytu.
Pobieranie w umowie o kredyt konsumencki odsetek wyższych niż maksymalne jest zagrożone karą grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2.
Ewa Usowicz
Podstawa prawna
Zobacz artykuł na ten temat: