Zgodnie z zaleceniami Rady, od 15 lipca 2021 r. należy stopniowo znosić na granicach zewnętrznych ograniczenia podróży wobec mieszkańców następujących państw:

  • Albania
  • Armenia
  • Australia
  • Azerbejdżan
  • Bośnia i Hercegowina
  • Brunei Darussalam
  • Kanada
  • Izrael
  • Japonia
  • Jordania
  • Liban
  • Czarnogóra
  • Nowa Zelandia
  • Katar
  • Mołdawia
  • Macedonia Północna
  • Arabia Saudyjska
  • Serbia
  • Singapur
  • Korea Południowa
  • Ukraina (nowość)
  • USA
  • Chiny (z zastrzeżeniem potwierdzenia wzajemności).
Reklama

Ograniczenia podróży należy też stopniowo znosić w odniesieniu do specjalnych regionów administracyjnych Chin: Hongkongu i Makau.

Z kolei w kategorii jednostek i władz terytorialnych, których państwowość jest nieuznawana przez co najmniej jedno państwo członkowskie, ograniczenia należy stopniowo znosić także wobec Kosowa i Tajwanu.

Reklama

Do celów zalecenia mieszkańców Andory, Monako, San Marino i Watykanu należy uznać za mieszkańców UE.

Kryteria decydujące o tym, wobec którego państwa trzeciego powinno się znosić obecne ograniczenia podróży, zostały zaktualizowane 20 maja 2021 r. Kryteria te to między innymi sytuacja epidemiologiczna i ogólna reakcja na COVID-19, a także wiarygodność dostępnych informacji i źródeł danych. W indywidualnych przypadkach należy także uwzględniać wzajemność.

W stosowaniu zalecenia uczestniczą również kraje stowarzyszone w ramach Schengen (Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria).

30 czerwca 2020 r. Rada przyjęła zalecenie o stopniowym znoszeniu tymczasowych ograniczeń na inne niż niezbędne podróże do UE. Zalecenie zawierało wstępną listę krajów, wobec których państwa członkowskie powinny zacząć znosić takie ograniczenia na granicach zewnętrznych. Lista jest regularnie weryfikowana i w razie potrzeby uaktualniana.

20 maja br. Rada przyjęła nowelizację zalecenia w odpowiedzi na postępującą kampanię szczepień. Wprowadziła tym samym pewne zwolnienia dla osób zaszczepionych i złagodziła kryteria znoszenia ograniczeń wobec państw trzecich. Zarazem uwzględniła potencjalne ryzyko w postaci nowych wariantów, ustanawiając mechanizm bezpieczeństwa, który pozwoli szybko reagować na pojawienie się w państwie trzecim wariantów będących przedmiotem zainteresowania lub niepokoju, podano także.

Zalecenie Rady nie jest instrumentem wiążącym prawnie. Za jego realizację odpowiadają organy państw członkowskich. Ograniczenia wobec państw z listy mogą one znosić stopniowo, w warunkach pełnej przejrzystości.

Państwo członkowskie nie powinno znosić ograniczeń wobec państw trzecich spoza listy, dopóki nie zostanie to w skoordynowany sposób uzgodnione.