wróć do działu: Prawo
Główny organ decyzyjno-legislacyjny UE. Dawniej zwana Radą Ministrów Wspólnot. W jej skład wchodzą przedstawiciele rządów państw członkowskich w randze ministrów. Skład Rady zmienia się w zależności od rodzaju sprawy, np. w kwestiach transportu obradują ministrowie transportu, w kwestiach bezrobocia – ministrowie pracy i spraw socjalnych.
Przewodnictwo, czyli prezydencję, w Radzie obejmują kolejno poszczególne państwa członkowskie na pół roku. W pierwszej połowie 2006 roku prezydencję sprawuje Austria, w drugiej połowie – Finlandia.
Rada może obradować w 9 różnych zagadnieniach:
* sprawy ogólne, stosunki zewnętrzne,
* sprawy gospodarcze i finansowe,
* wymiar sprawiedliwości,
* zatrudnienie, polityka społeczna, ochrona zdrowia i ochrona konsumenta,
* konkurencyjność,
* transport, telekomunikacja i energetyka,
* rolnictwo i rybołówstwo,
* ochrona środowiska,
* edukacja.
Ile głosów przysługuje każdemu państwu
* Niemcy, Francja, Włochy, Wielka Brytania po 29
* Hiszpania i Polska po 27
* Holandia 13
* Belgia, Czechy, Grecja, Węgry, Portugalia po 12
* Austria i Szwecja po 10
* Dania, Irlandia, Litwa, Słowacja, Finlandia po 7
* Cypr, Estonia, Łotwa, Luksemburg, Słowenia po 4
* Malta 3
* OGÓŁEM 321
| Czym się różnią Rady w Europie | ||||
| ************ | Rada Europejska | Rada (The Council of the European Union) | Rada Europy (The Council of Europe) | |
| Status | Nieformalny organ polityczny Unii Europejskiej | Organ legislacyjny i decyzyjny Unii Europejskiej | Organizacja międzynarodowa | |
| Skład | Głowy państw i szefowie rządów | Ministrowie państw członkowskich lub ich przedstawiciele | 46 państw członkowskich Europy | |
| Cele i zadania | Wytycza ogólne kierunki polityczne Unii i zajmuje się ważnymi kwestiami międzynarodowymi | Wydaje akty prawne, koordynuje politykę gospodarczą, podejmuje decyzje | Ochrona praw człowieka w państwach członkowskich | |
Każdy minister w Radzie jest uprawniony do nakładania zobowiązań prawnych na swój rząd.
Rada ma następujące kompetencje:
* legislacyjne i decyzyjne (podejmuje decyzje w sprawie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, a także przyjęcia nowych członków, uchwala wspólnie z Parlamentem dyrektywy i zatwierdza roczny budżet Unii, wydaje rozporządzenia, uchwały, zatwierdza umowy międzynarodowe z państwami trzecimi),
* kontrolne i koordynujące (nad polityką gospodarczą, polityką zagraniczną i bezpieczeństwem państw członkowskich, wymiarem sprawiedliwości i sprawami wewnętrznymi; może wnieść skargę o nieważność lub zaniechanie działania do Trybunału Sprawiedliwości),
* nominacyjne i wynagrodzenia (powoływanie członków innych organów: Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów, Trybunału Rewidentów, ustalanie pensji urzędniczych i emerytur).
Rada podejmuje decyzje w drodze głosowania kwalifikowaną większością głosów, jednak w szczególnie wrażliwych obszarach, jak np. wspólna polityka podatkowa czy bezpieczeństwo, decyzje Rady wymagają jednomyślności. Decyzje te (głównie ustawodawcze) są przygotowywane przez Komitet Stałych Przedstawicieli – CoRePer. Tworzą go ambasadorowie państw członkowskich.
Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska
Podstawa prawna
- Art. 145, 146, 148, 154, 173, 198a III, 202–210, 228 II, 238 Traktatu o utworzeniu Wspólnot Europejskich (TWE).
Zobacz także:
