Cała Unia chce zaostrzenia 
polityki migracyjnej

Według szacunków Frontexu w tym roku na teren UE dotarło ok. 160 tys. migrantów. W ubiegłym roku przybyszów było prawie dwa razy więcej, bo 300 tys., a z kolei w szczycie kryzysu w 2015 r. – ponad milion. Skąd zatem aż tak duże poruszenie w unijnej polityce migracyjnej? Wszystko za sprawą grupy ponad połowy państw członkowskich, których władze w większości zmagają się ze wzrostem popularności skrajnych i populistycznych ugrupowań, które wokół zaostrzenia przepisów migracyjnych próbują kształtować debatę publiczną. Po sukcesach wyborczych Zjednoczenia Narodowego we Francji, Alternatywy dla Niemiec czy populistycznych i prawicowych ugrupowań w Holandii i Austrii już nie tylko z regionu Europy Środkowo-Wschodniej oraz Południa płyną nawoływania do ograniczenia migracji, ale także z najbardziej wpływowych stolic – Berlina, Paryża oraz obecnie Warszawy. I to za sprawą Polski właśnie, a konkretnie hybrydowych działań rosyjsko-białoruskich na granicy, pojawił się także drugi powód wznowienia dyskusji, czyli instrumentalizacja migracji.

Centra deportacyjne

Pomysł tymczasowego zawieszenia prawa do azylu budzi kontrowersje (choć zaakceptowała to Ursula von der Leyen), ale uszczelnienie granic zewnętrznych i przyspieszenie deportacji osób, które nie zyskają legalnego pozwolenia na pobyt, łączy dziś praktycznie cały Stary Kontynent, co pokazał zakończony w piątek szczyt liderów. Problemem bowiem – jak zauważa dr Dominika Pszczółkowska z Centrum Badań nad Migracjami UW – jest to, że osoby, które nie zyskają azylu ani innego prawa pozostania w UE, i tak jej nie opuszczają, a deportować udaje się mniej niż co czwartą taką osobę. Stąd pomysł utworzenia centrów powrotowych lub deportacyjnych poza granicami Unii.