Za całością ustawy głosowało 97 senatorów, za było 96, 1 był przeciw, nikt się nie wstrzymał.

Pierwsza przyjęta poprawka dotyczyła dopisania sformułowania, że „wygaśnięcie kadencji Krajowej Rady nie następuje, jeżeli nie zostanie potwierdzone przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej potwierdzające wygaśnięcie kadencji Krajowej Rady musi zawierać uzasadnienie”. Druga przyjęta poprawka dotyczyła usunięcia przepisu, że „dozwolone jest przerywanie w celu nadania reklamy filmu będącego audycją dla dzieci trwającego dłużej niż godzinę”. Trzecia przyjęta poprawka zakładała dopisanie sformułowania, że „składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: +Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia+. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu uprawnionego do odebrania oświadczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”.

Ustawa z 1992 r. o radiofonii i telewizji była wielokrotnie nowelizowana. Obecny projekt zmian związany jest z obowiązkiem implementacji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2018/1808 z 14 listopada 2018 r. zmieniającej dyrektywę 2010/13/UE w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) ze względu na zmianę sytuacji na rynku.

Reklama

Celem projektu nowelizacji jest wprowadzenie regulacji dotyczących prowadzenia działalności w zakresie dostarczania platform udostępniania wideo, modyfikacja reguł umieszczania przekazów handlowych w usługach medialnych, modyfikacja regulacji dotyczących ochrony konsumentów, w szczególności małoletnich. Projekt zakłada też zmianę zasad promowania i wspierania twórczości europejskiej przez dostawców usług medialnych oraz reguł dotyczących stosowania udogodnień dla niepełnosprawnych w audiowizualnych usługach medialnych na żądanie.