Możliwość skorzystania z ulg podatkowych regulowana jest przez ustawę o podatku od dochodów osób fizycznych. Zgodnie z art. 27 aktu, prawo do ulgi ma podatnik, który w roku podatkowym wykonywał władzę rodzicielską względem małoletniego. Przysługuje ona także osobie pełniącej funkcję opiekuna prawnego, pod warunkiem, że dziecko we wskazanym okresie z nią zamieszkiwało. Ponadto, ulgę może odliczyć podatnik, który sprawował opiekę nad małoletnim poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Z ulgi mogą korzystać także podatnicy wychowujący pełnoletnie dzieci, pod warunkiem, że dzieci te uczą się lub studiują (także za granicą). Nie skorzystają z niej jednak podatnicy, których pełnoletnie dzieci prowadzą działalność gospodarczą opodatkowaną liniowo lub ryczałtem ewidencjonowanym.

Zarobki podatnika nie mają znaczenia w przypadku sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem. W przypadku samotnego wychowywania jedynaka, podatnik, by skorzystać z ulgi nie może zarobić więcej niż 112 tys. zł rocznie. Jeśli opiekę nad dzieckiem sprawuje razem z małżonkiem, łączne dochody pary nie mogą przekroczyć 112 tys. zł. Jeśli rodzice nie są w związku małżeńskim, dochód uprawniający do skorzystania z ulgi dla każdego z nich nie może przekroczyć 56 tys. zł.

Masz problem z rozliczaniem PIT? Pobierz nasz bezpłatny program PIT 2018

Kwoty odliczeń
• na pierwsze dziecko - 92,67 zł miesięcznie (co daje rocznie 1 112,04 zł),
• na drugie dziecko - 92,67 zł miesięcznie (co daje rocznie 1 112,04 zł),
• na trzecie dziecko - 166,67 zł miesięcznie (co daje rocznie 2 000,04 zł),
• na czwarte i każde kolejne dziecko - 225 zł miesięcznie (co daje rocznie 2 700 zł).

Ulgę na dziecko odlicza się od podatku w rocznym zeznaniu podatkowym PIT-37 lub PIT-36.