W ubiegłym roku piraci z Somalii, Indonezji czy Nigerii porwali rekordową liczbę statków. Walka z plagą piractwa kosztuje biznes i państwa nawet 12 mld dol. rocznie
Współczesne piractwo morskie bije kolejne rekordy. Mimo międzynarodowych patroli w ubiegłym roku doszło do 445 ataków na statki – głównie w okolicach Somalii i koło Sumatry w cieśninie Malakka, przez którą wiedzie najkrótsza droga do Azji. Porwano 54 jednostki (z tego 49 to dzieło Somalijczyków), a w rękach kidnaperów znalazło się 1181 marynarzy. Według Międzynarodowego Biura Morskiego (IMB) to najwyższe liczby od dwóch dekad – od kiedy zaczęto zbierać dane na temat piractwa. Amerykański think tank One Earth Future szacuje, że przestępczy proceder kosztuje świat nawet 12 mld dol. rocznie.
Badacze podkreślają, że wraz ze wzrostem efektywności procederu rosną też apetyty kidnaperów. Jeżeli w poprzednich latach żądali okupu w wysokości 20 – 30 mln dol., a realnie liczyli najwyżej na dziesiątą część takiej sumy, teraz stawki są znacznie wyższe. O rekordzie mówiono w styczniu 2010 r., kiedy to właściciele pływającego pod grecką banderą tankowca „Maran Centaurus” zdecydowali się wykupić okręt z rąk Somalijczyków za 5,5 – 7 mln dol. (wysokości zapłaconego okupu nie ujawniono).
To tylko wzmogło apetyty piratów. W kwietniu, gdy porwali gigantyczny południowokoreański tankowiec „Samho Dream”, przewożący ładunek ropy wartej 170 mln dol. z Iraku do USA, rabusie przystąpili do rozmów ze znacznie większą determinacją. Przez siedem miesięcy wynajęci przez armatora negocjatorzy zdołali zbić stawkę okupu o połowę – do 9,5 mln dol. Dwa lata temu oswobodzenie niemal identycznego saudyjskiego tankowca „Sirius Star” kosztowało właścicieli jedynie 3 mln dol.
Z wyliczeń One Earth Future wynika, że w sumie na okupy wydano w ubiegłym roku ok. 238 mln dol., a średnia stawka za uwolnienie jednostki skoczyła w ciągu pięciu lat ze 150 tys. dol. do 5,4 mln dol.
Eksperci przekonują jednak, że nie powinniśmy się dziwić tak wysokim stawkom. Utratę ładunku – w przypadku takich gigantów jak „Sirius Star” czy „Samho Dream” – poczulibyśmy wszyscy: ceny ropy skoczyłyby na całym świecie o przeszło dolara za baryłkę. – Dla właścicieli transportu nawet wypłacenie większego okupu ma sens – podkreśla brytyjski ekspert Roger Middleton z londyńskiego instytutu Chatham House. – Gdy posiada się ładunek ropy wycenianej w momencie wyjścia z portu na 50 dol. za baryłkę, do momentu uwolnienia statku jej cena może spaść do 40 dol. Więc gra jest warta świeczki. Tyle że w walce z piractwem to nie pomaga – dodaje.
Okup nie jest jednak jedynym wydatkiem, na który musi się zdobyć właściciel ładunku. Już w latach 2007 – 2008, gdy somalijscy piraci zaczęli coraz śmielej wypuszczać się na wody Zatoki Adeńskiej i Oceanu Indyjskiego, ubezpieczyciele dziesięciokrotnie podnieśli stawki za polisy dla okrętów pływających tamtejszymi szlakami. Dziś ceny ubezpieczeń szybują: specjaliści twierdzą, że w porównaniu z niegdysiejszymi stawkami firmy z całego świata płacą od 460 mln dol. do 3,2 mld dol. rocznie więcej.
Równie kosztowna okazuje się próba ucieczki przed łodziami piratów. Jeszcze kilka lat temu przez należące do Somalii wody i sąsiadujące akweny przepływało co roku 16 – 30 tys. statków transportujących surowce i towary. Aż jedna trzecia światowych dostaw ropy była realizowana tymi właśnie szlakami. Teraz jednak armatorzy i właściciele transportowanych dóbr gorączkowo szukają alternatywnych dróg. Zmieniają trasy, a w skrajnych przypadkach zastępują morski fracht znacznie bardziej kosztownym transportem lotniczym. Największym przegranym jest w tej sytuacji Egipt. Utracone zyski tego kraju wynikające ze spadku ruchu na Kanale Sueskim sięgają astronomicznej kwoty 642 mln dol. rocznie. Poszkodowani są też sąsiedzi Somalii. Straty gospodarki Jemenu szacuje się na 150 mln dol.
Z kolei rząd Kenii skarży się, że piraci coraz śmielej zapuszczają się na wody tego państwa – w efekcie np. niemal wygasł import gotowych towarów, w tym tak kluczowych, jak ropa, pszenica, żelazo, stal czy części do samochodów. Gdy w zeszłym roku rabusie zajęli statek z gazem LPG, na którym gotuje niemal cały kraj – cena butli z tym paliwem skoczyła w Kenii o kilkanaście procent. W sumie Kenijczycy stracili w ubiegłym roku na morskich rajdach Somalijczyków 414 mln dol. – To podnosi koszty i ogranicza naszą konkurencyjność w czasie, gdy gospodarka Kenii pokazuje znaczny potencjał wzrostu – niepokoił się publicznie premier Rail Odinga. Władze nie ukrywają, że piraci mogą nakręcić inflację.
Paradoksalnie ucieczka z wód Somalii przestaje być rozwiązaniem. Choć świat dokłada do rejsów alternatywnymi szlakami aż 2,4 – 3 mld dol. rocznie, żegluga nie stała się wcale bezpieczniejsza. Piraci coraz częściej korzystają ze statków matek, dzięki którym atakują setki mil od wybrzeży ojczyzny, np. w okolicach Seszeli. Jesienią ubiegłego roku po raz pierwszy uderzyli na Morzu Czerwonym.
1: vist z IP: 83.21.92.* (2011-01-23 18:33)
To ciekawe. Ile jeszcze muszą spowodować szkód, zanim zacznie się z piratami walczyć drastyczniej? W takich przypadkach nie powinno się do nich stosować t.zw. praw człowieka, bo nie można na siłę prawami człowieka uszczęśliwiać kogoś, kto tych praw w stosunku do innych nie uznaje. Ten problem to część większego dylematu. Jeżeli ktoś, nie uznając prawa drugiego człowieka, pozbawia go życia, to jednocześnie sam siebie pozbawia praw ludzkich i powinien być zlikwidowany, tak jak n.p. rekin ludojad. Tymczasem odbywa się sąd, ma prawo do procesu, do obrony i wreszcie zamyka się go w więzieniu na nasz koszt. To absurd. Kto tu korzysta z praw? Złoczyńca? Bo na pewno nie ofiara.

Tomasz Jodłowiec z Polonii Warszawa, Kamil Glik z Torino i Michał Kucharczyk z Legii Warszawa nie zagrają w mistrzostwach Europy w Polsce i na Ukrainie. W niedzielę selekcjoner Franciszek Smuda zredukował listę powołanych piłkarzy do 23 nazwisk.